பயங்கொள்ளிப் பதிவர்களுக்கு... சில வார்த்தைகள்

தமிழ் இணையத்தின் தலைசிறந்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான அரவிந்தன் நீலகண்டனின் பதிவை நீக்குவதாக தமிழ்மணம்.காம் வலைதிரட்டி அறிவித்து, அவர் தனது பதிவில் கூறியிருந்தது போல த.ம பாசிசப் பாதையில் அடையெடுத்து வைத்திருப்பதை கட்டியம் கூறி முரசறைகிறது.

சென்னையில் வாழ்ந்து வரும் ஒரு பயந்த சுவாமுள்ள அப்பாவி பதிவரை மிரட்டி கையழுத்து வாங்கி ஏதோ பெரிய வீர சாகசம் செய்துவிட்டதாக புல்லரித்துக் கொள்கிறது ஒரு இணைய ரவுடி கும்பல். திராவிட கட்சிகளின் அதே பாணியைப் பின்பற்றும் இந்த கும்பல் அ.மு.க என்று பெயர் வைத்துக் கொண்டிருப்பது சாலப் பொருத்தம் தான். இப்படிப்பட்ட ரவுடிகளுக்கு வழக்கமாக கொம்பு சீவிவிடும் தமிழ்மணம், இந்தப் பிரச்சினையில் தார்மீகநிலைப்பாட்டைக் கொண்டவர்களிடம் ஐபியை தருவோம் என்று தெளிவாகவே சொல்லியுள்ளது. இது பற்றி கால்கரி சிவா, ம்யூஸ் கேட்ட நியாயமான கேள்விகளுக்கும் இன்றுவரை எந்த உருப்படியான பதிலையும் இதுவரை தரவில்லை...

தமிழ்மணம்.காம் தொகுத்து வழங்கும் "சிறந்த பதிவுகளை" உள்ளடக்கிய பூங்கா என்ற வெறுப்பியல் இதழ் உருவான நாள் முதலாக இந்திய இறையாண்மைக்கு ஊறு விளைவிக்கும், இந்திய தேசியம் என்ற கருத்துருவாக்கத்தை கேலி செய்யும் பதிவுகளைப் பொறுக்கி எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை முன்பே கூறியிருக்கிறேன். அப்சல் விவகாரமாகட்டும், காவிரி குடிநீர் விவகாரத்தை "தேசிய இனங்களின்" பிரசினையாக சித்தரிப்பதாகட்டும், "தேசிய ஜல்லிகள்" என்று தலைப்பிட்ட பதிவை கட்டம் கட்டி போடுவதாகட்டும், இந்திய நீதிமன்றத்தை காரணமில்லாமல் இழித்துரைப்பதாகட்டும், இந்திய எதிர்ப்பை முழுநேரப் பிழைப்பாக வைத்திருக்கும் ஜிகாதிகள், மாவோயிஸ்டுகள், ஜனநாயக எதிர்ப்பாளர்கள் கருத்துக்களை முன்னிறுத்துவதாகட்டும், "சிறந்த பதிவு"களாக தமிழ்மணம்.காம் கருதும் பதிவுகளின் யோக்கியதை இப்படித் தான் இருக்கிறது. விரல்விட்டு எண்ணி விடக் கூடிய ஒரு சில பதிவர்களைத் தவிர எத்தனை இந்தியர்கள் இதை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்கிறீர்கள்? ஏன் தயக்கம்? என்ன பயம்?

"பாட மறுக்கும் பாப்பாத்திகள்" என்று ஒரு ரவுடி எழுதுகிறான். இதற்காக அவனை முதுகில் தட்டிக் கொடுத்து அந்தப் பதிவை பூங்காவில் தலைப்பை மட்டும் மாற்றி பிரசுரிக்கின்றார்கள் தமிழ்மணம் ஆட்கள். மனச்சாட்சியுள்ள எத்தனை நடுநிலைப் பதிவர்கள், பெண் பதிவர்கள் இதை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்கிறீர்கள்?

இந்து தருமம், இந்துத் துவம், இந்து ஒற்றுமை இவற்றை மட்டுமே சமூகக் கொள்கைகளாக நான் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன், எந்த சாதிச் சார்புடைய கருத்துக்களையும் அல்ல. ஆனாலும் இந்த நேரத்தில் குறிப்பாக இதைச் சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை. தமிழ்மணத்தில் தங்கள் பதிவுகளை இணைத்துள்ளவர்களில் குறைந்தது ஒரு 30 பதிவர்களாவது பிராமணர்களாக இருப்பார்கள். உள்ளே தினம் தினம் இழிவுக்கு ஆளாகிக் கொண்டு சகித்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருக்கின்றார்கள். இந்த சமயத்தில், நேசகுமாருடன் முழுமையாக ஒப்பவில்லை என்றால் கூட அவர் சொன்னவற்றில் தமிழ்மணம் இடமளிக்கும் அப்பட்டமான பிராமண வெறுப்பு குறித்த கருத்து குறித்தாவது கொஞ்சமாவது கோபத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கலாம். அதில்லாமல் உள்ளே அமர்ந்து கொண்டு வாய்மூடி, இந்தக் கும்பல்களுடன் சிரித்து (அடி வாங்கிக்) கொண்டு இருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்ட ஒரு சமூகம் இந்த அளவுக்கு அடிபடுவதில் வியப்பென்ன? வேறு எந்த சாதியையோ, மதத்தையோ எதாவது ஒரு தளத்தில் இப்படி திட்டமிட்டு கேவலப்படுத்துவதற்கு அனுமதித்தால் அங்கே இன்னேரம் என்ன நிகழ்ந்திருக்கும் என்று யூகித்துப் பாருங்கள். பரசுராமரின், சாணக்கியரின், மங்கள் பாண்டேயின், பாரதியின் மரபில் வந்தவர்கள் தானா இவர்கள்?

பிராமணர்கள் சிறுபான்மையாயிருக்கிறார்கள் என்றெல்லாம் யாரும் நினைக்க வேண்டாம். வலைப்பதிவுகளில் அவர்களைவிட சிறுபான்மையாக கிறித்துவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பாருங்கள், நேசகுமார் கிறித்துவத்துக்கு எதிராக எதுவும் எழுதவில்லை என்றாலும் கூட, அவர் முன்னிறுத்தும் ஆபிரகாமிய விமர்சனங்கள் தங்களது நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரானவை என்பதால் மற்ற தேசவிரோத-ஜிகாதி குழுக்களுடன் கைகோர்த்து தமிழ்மணத்தின் வலைப்பதிவில் சென்று பின்னூட்டமிட்டு அவருக்கு எதிரான தங்களின் கருத்துக்களை எழுதியுள்ளார்கள்.

ஒரு சம்ஸ்கிருத பாடல் சொல்கிறது "ஆடுகள் தான் பலியிடப்படுகின்றன, சிங்கங்கள் அல்ல, புலிகள் அல்ல, யானைகள் அல்ல. ஏனென்றால், துர்ப்பலமான ஜந்துவை தெய்வமே அழிக்கிறது" என்று. இப்படி ஆடுகளாய் பலிபீடத்தை நோக்கி தலையாட்டிக் கொண்டு சென்றால், பின், ஏன் தான் இப்படிப்பட்ட கூத்துக்கள் நிகழ்ந்தேறாது?

இந்திய தேசியத்தில் முழு நம்பிக்கை கொண்ட பதிவர்கள், பெண் பதிவர்கள், பிராமண பதிவர்கள் நன்கு அறியப்பட்ட பலர் இருக்கின்றார்கள். அவர்கள் இந்த சமயத்தில் மௌனம் காக்காமல் வாய்திறந்து இந்த அராஜகத்தைக் கண்டித்தால், புத்தியைக் காட்டிட்டான் என்று சொல்வார்கள். சொல்லிவிட்டுத்தான் போகட்டுமே. எப்படியும் சொல்லப் போகிறார்கள், சொல்லிக் கொண்டுள்ளார்கள் என்ற நிலையில் இதனால் வாய்மூடி மௌனம் காக்கும் நீங்கள் இழக்கப்போவதுதான் என்ன?

தமிழ்மணத்திலிருந்து தூக்கிவிடுவார்கள் என்று அஞ்சினால், இங்கு இருந்து கொண்டு தினம் தினம் அவமானங்களைச் சந்திப்பதைவிட இது மேல் அல்லவா? உங்களில் எத்தனை பேரை இப்படித் தூக்க முடியும்? எண்ணிப் பாருங்கள். அரவிந்தன் குறிப்பிட்டிருப்பது போல இந்த வலைதிரட்டியுடன் நீங்கள் கொண்டிருப்பது ஒரு symbiotic relationship தான்.. ஆண்டான் அடிமை உறவு அல்ல.

இந்த வலைவறட்டியில் வளையவரும் வம்புப் பேச்சுகளில் மயங்கி ஏதோ இது தான் தமிழ் இணையம் முழுதும் என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு அல்பத் தனமான மாயையை விட்டு வெளியே வாருங்கள். தமிழ் இணையம் பெரியது, உலகம் அதைவிடப் பெரியது.

நான்... வெளியே வந்து கொண்டேயிருக்கிறேன் (அடுத்த பதிவையும் பாருங்க).

என்னவோ தெரியவில்லை இந்த வாரம் சிஃபி.காம் இதழில் படித்த வெங்கட் சாமிநாதனின் பத்தி நினைவுக்கு வருகிறது -

.. நாற்றத்தை நாற்றம் என்றுதானே சொல்லவேண்டும் என்றால், அப்படிச் சொல்வது இன்றைய சூழலில் விவேகமான காரியமில்லை. சமூகம் முழுதுமே கண்டனத்தில் சீறியெழும். ஆனால், சொல்லித் தான் ஆகவேண்டும் என்ற முனைப்பு இருந்தால், சொல்வதற்கு வழிகள் பிறக்கும். குறியீடுகள், உருவகங்கள், உருவகக் கதைகள், சமூக, வரலாற்று விடம்பனங்கள், கேலி, எல்லாம் இத்தகைய சூழலில் எதிர்க் குரலெழுப்பும் சக்தி வாய்ந்த ஆயுதங்களாகக் கூடும்...