காஷ்மீர் இந்துபூமி யே என்கிறார் ஹாய் மதன் - பாராட்டுக்கள்!

சமீபத்திய விகடனில் ஹாய் மதன் பகுதியில் ஒரு கேள்வி - பதில்..

கேள்வி: காஷ்மீரில் நடக்கும் கலவரங்களை நம்மால் அடக்கமுடியவில்லை; பிரிவினைத் தீயை அணைக்க முடியவில்லை. முஸ்லிம்கள் தான் அங்கே பெரும்பான்மை. போனால் போகட்டும் என்று காஷ்மீரை விட்டுத் தொலைத்துவிட்டு நாம் ஏன் நிம்மதியாக வாழக் கூடாது?

இதற்கு அளித்த பதிலில்,

.. வேத காலத்தில் அங்கு வசித்த காஷ்யப முனிவரின் பெயரில் இருந்து தான் காஷ்மீர் என்ற பெயர் வந்தது என்று கருதப் படுகிறது...

என்று தொடங்கி காஷ்மீர சைவம், அபினவ குப்தர், யோக வாசிஷ்டம் ஆகிய இந்துப் பண்பாட்டுக் கூறுகளின் தாயகமான காஷ்மீர் இந்தியாவின் பகுதியே என்று பதில் சொல்லியிருக்கிறார் ஹாய் மதன். கருத்துக்கள் தவறாகவும், மேம்போக்காகவும், தகவல் பிழைகளுடனும் உள்ளன - காஷ்மீரி சைவம் தமிழக சைவத்திலிருந்து தான் உருவானது என்பது தவறு; இரண்டுமே வேதநெறியை விலக்கவில்லை, மாறாக வேதநெறியையே அடிப்படையாகக் கொண்டவை. பக்தி, தாந்தீரிகம் குறித்து மதன் கூறியதும் தவறு. இந்து தத்துவ நூல்களை பாரசீக மொழியாக்கம் செய்தவர் தாரா ஷீகோ, அக்பர் அல்ல. நாகார்ஜுனர் தமிழர் அல்ல, ஆந்திரர் - அவர் பெயரில் நாகார்ஜுனகொண்டா என்று ஊர் இன்றும் இருக்கிறது.

இந்த சின்ன பதிலிலேயே இவ்வளவு தவறுகள் இருந்தாலும், வெறும் செய்தித் தாள் துணுக்குகளின் அடிப்படையில் இல்லாமல், ஓரளவு வரலாற்று, கலாசார, சமூகப் பின்னணி பற்றிய புரிதலுடன் இக்கேள்விக்கு விடையளித்த ஹாய் மதனுக்குப் பாராட்டுக்கள்!

இந்த இண்டர்நெட் யுகத்தில் சரியான தகவல்களைத் திரட்டுவது கடினமே அல்ல; ஹாய் மதன் இன்னும் கொஞ்சம் முயற்சி எடுத்து தகவல்களைத் திரட்டி பதிலளிக்க வேண்டும்.

கேள்வி-பதில் இதோ -

இந்தியாவும் கிறிஸ்தவத்தின் முகங்களும்

… பிறகு வர்லாம் (கிறிஸ்தவ மதத்துக்கு மாறிய தமிழர்), தன்னையும் மகாத்மா என்று சீமாட்டியும், பாதிரியும் கருதவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், அவர்கள் முன்னிலையில், பத்துப் பன்னிரெண்டு தடவை தன் செருப்புக் காலால் சிவலிங்கத்தை எட்டி உதைத்தான். பின்னர் கொக்கரித்துக் கொண்டே அதன் மீது காறி உமிழ்ந்தான். பிறகு சீமாட்டியைப் பின் தொடர்ந்து சென்றான்…

[மேலும் படிக்க...]

மதர் தெரசாவின் மகளுக்கு: சில கேள்விகள்

மூலம்: டாக்டர் திருமதி ஹில்டா ராஜா

மொழியாக்கம்: ஜடாயு

மதர் தெரசா நிறுவிய மிஷனரீஸ் ஆஃப் சாரிடி அமைப்பின் பெரும் தலைவராக (சுபீரியர் ஜெனரல்) புதிதாக பொறுப்பேற்றுள்ள சகோதரி பிரேமா (இவர் பிறப்பால் ஜெர்மன் நாட்டைச் சேர்ந்தவர்) இரண்டு விஷயங்களை பிரகடனம் செய்துள்ளார் – ”மதமாற்றம் என்பது கடவுளின் பணி” என்று ஒன்று. ”எனக்கு தேவ ஆணை கிடைத்தால் நான் கந்தமால் (ஒரிஸ்ஸா) செல்வேன்” என்று இன்னொன்று.

மதமாற்றம் செய்வதிலேயே ஊறித்திளைப்பவர்கள் அதனைக் கடவுளின் பணி என்று வர்ணிப்பது வழக்கமான ஜல்லி தான். இஸ்லாத்திற்கு ஜிகாத் எப்படியோ, அப்படி கிறிஸ்தவத்திற்கு மதமாற்றம்.

சகோதரி பிரேமா மேலும் சொல்கிறார் – “ஒவ்வொரு மனித உயிருக்கும் தன் நம்பிக்கைகளுடன் வாழ உரிமை உள்ளது, ஒவ்வொரு மனிதனும் சுயகௌரவத்துடன் தான் பிறக்கின்றான். மதமாற்றம் கடவுளின் பணி”. நல்லது. ஆனால், இந்த இரண்டு வாக்கியங்களுக்கும் இடையே உள்ள முரண்பாடுகள் தான் பிரம்மாண்டமாக இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் தன் நம்பிக்கைகளுடன் வாழ உரிமை உள்ளதென்றால், அந்த மனிதரை அவருக்கு பிறப்பிலிருந்தே இயல்பாக இல்லாத, புதிய வினோதமான இன்னொரு நம்பிக்கையில் வலிந்து நுழைக்க தேவை தான் என்ன? இயற்கையாக வாய்த்த கடவுளை பேயோட்டுவது போல் துரத்திவிட்டு அந்த இடத்தில் இன்னொரு கடவுளை உட்கார வைப்பது தான், அந்த மனிதருக்கு பிறப்புரிமையாக வரும் சுயகௌரவத்தை உயர்த்துவதா? மதமாற்றம் என்பது முழுக்க முழுக்க இதைத் தானே செய்கிறது சகோதரி?

சுயத்துடன் வாழும் ஒரு ஆணையோ, பெண்ணையோ ஏன் இப்படி ரணப்படுத்த வேண்டும்? சகோதரி என்ன சொல்லவருகிறார் என்றால் - ஒவ்வொரு மனிதரையும் மதம்மாற்ற அவருக்கு உரிமை உள்ளது; ஆனால் அந்த மனிதர் தமது நம்பிக்கைகளுடன் வாழும் உரிமை என்பது சகோதரி பிரேமாவும் அவரது திருச்சபையும் நம்பும் குறிப்பிட்ட கடவுளை அவர் நம்புகிறாரா இல்லையா என்பதைப் பொறுத்துத் தான் தீர்மானிக்கப் படும்! உண்மையில் அவர் கூறுவது இதைத் தான். 2000 வருட வயதே கொண்ட இந்தக் குறிப்பிட்ட கடவுள் ஏன் எப்போதும் மற்றவர்களின் பூமி மீது படையெடுப்பவர்களின் உடனுறைபவராகவே இருக்கிறார் என்ற பரிமாணம் ஒரு தனிக்கதையாக சொல்லவேண்டிய விரிவான விஷயம்.

மதமாற்றம் கடவுளின் பணி என்றால் மறுமதமாற்றம் (அதாவது தாய்மதத்திற்குத் திரும்ப அழைத்து வருவது) யாருடைய பணியாம்? சகோதரி பிரேமாவும் சரி, இந்த கிறிஸ்தவ மிஷனரி சைன்யங்களும் சரி, அவர்களது கடவுளைப் பெரிய அளவில் ஏமாற்றியிருக்கிறார்கள்; கடவுளும் அவர்களை செமத்தியாக ஏமாற்றியிருக்கிறார். அதையும் சொல்லவேண்டும் இல்லையா? மதமாற்றம் உண்மையிலேயே ”தேவனுடைய பணி” என்றால் தேவன் மகா சோம்பேறியாகவும், திறமையில்லாதவராகவும் இருந்திருக்கிறார் என்று தான் சொல்லவேண்டி வருகிறது.

கத்தோலிக்க திருச்சபை மிகப் பெரிய கன்யாஸ்திரீகள் மற்றும் பாதிரிகளின் படையை வைத்திருக்கிறது. கிறிஸ்தவ எவேஞ்சலிகல் சர்ச்சுக்களோ அவர்களுக்கே உரித்தான மதப் பிரசாரகர்களை வைத்திருக்கிறார்கள் ; வட இந்தியாவில் மட்டுமே சதர்ன் பாப்டிஸ்டுகள் சுமார் ஒரு லட்சம் பணியாளர்களை வைத்திருக்கிறார்கள். அதுவும் சம்பளம் வாங்கி வேலை செய்யும் உண்மையான தேவ “ஊழியர்கள்”. இருப்பினும் தேவனுக்கு பெரிதாக மகிமை ஒன்றும் உண்டானாற்போலத் தெரியவில்லை.

மேலும், இந்த தேவன் கொஞ்சம் பயந்தாங்கொள்ளி போன்றும் தெரிகிறது. அவர் ஏன் இஸ்லாமிய நாடுகள் பக்கம் திரும்பவே மாட்டேனென்கிறார்? தீவிரவாதிகளுக்கு பயப்படுகிறாரோ? வறுமையில் வாடும் வனவாசிகளும், அமைதி விரும்பிகளான சாது இந்துக்களும் தான் இந்த தேவனுக்கும் அவரது ஊழியர்களுக்கும் இலக்கு போலும்! இவ்வளவு பணபலம், படைபலம் இருந்தும், இந்த தேவன் தன் ராஜ்ஜிய விரிவாக்கத்திற்கு இடையூறாக இருந்த ஒரு ஏழைத் துறவியைப் படுகொலை செய்ய ஒரு கிறிஸ்தவ நிறுவனத்திற்கு* தனது தேவ ஆசிர்வாதத்தை வேறு வழங்க வேண்டி வருகிறது!

(* : ஒரிஸ்ஸா கந்தமால் பகுதியில் சுவாமி லட்சுமணான்ந்தா படுகொலை தொடர்பாக, வேர்ல்டுவிஷன் என்ற உலகளாவிய கிறிஸ்தவ அமைப்பின் பணியாளர்கள் கைது செய்யப் பட்டிருக்கின்றனர்)

சகோதரி பிரேமா தெரிந்தோ தெரியாமலோ காங்கிரஸ் தலைவர்களின் உளறல்களை அம்பலப் படுத்தி விட்டார். இங்கு மதமாற்றம் நடப்பதே இல்லை என்று ஊடகங்களில் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப் படுகிறது. ஆனால் மதமாற்றம் உலக அளவில் பல வடிவங்களை எடுக்கிறது என்பது தெரிந்த ரகசியம். சேவை, வறுமை ஒழிப்பு என்ற எந்தப் போர்வையில் வந்தாலும் அடிப்படையில் அது ஒரு வன்முறையே. ஆம், ஒரு மனிதரின் பிறப்புரிமை என்று சகோதரி பிரேமா குறிப்பிடும் அந்த “சுய கௌரவத்தை” அவரிடமிருந்து பிரித்து, அவரது மதப் பாரம்பரியத்திலிருந்து அவரை வெட்டி எறிந்து, தன் சமூகத்திலேயே வேற்று மனிதராக்குவது உளவியல் ரீதியாக சித்திரவதை செய்து கொல்வது போன்ற வன்முறையே ஆகும்.

கிறிஸ்தவம், மதமாற்றம் இரண்டும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் என்பதே உண்மை. கிறிஸ்தவம் சென்ற இடங்கள் அனைத்திலும் ரத்த ஆறு தானே ஓடியது? அழிவு, அரசியல் அதிகாரத்தைப் பறிக்கும் மறைமுகத் திட்டம், செல்வக் குவிப்பு, அதிகாரத்திற்குட்பட்ட குடிகளை ஓட்டாண்டியாக்குதல் இதைத் தவிர வேறு என்ன நிகழ்ந்த்து? கென்ய விடுதலை வீரர் எவ்வளவு நிதர்சனமாகச் சொன்னார் – “மிஷநரிகள் இங்கே வரும்போது அவர்கள் கையில் பைபிள் இருந்தது, எங்கள் கையில் பூமி. வந்திறங்கியதும், “கண்களை மூடிப் பிரார்த்தனை செய்வோம்” என்றார்கள். செய்தோம். நாங்கள் கண்களைத் திறந்து பார்த்தபோது, எங்கள் பூமி முழுவதும் அவர்களிடம், எங்கள் கைகளில் வெறும் பைபிள் மட்டும்”.

இது ஆப்பிரிக்காவில் மட்டுமல்ல, உலகெங்கும் நடந்தது. வாத்திகனின் இரும்புப் பிடியிலிருந்து தங்களை உடைத்துக் கொண்ட கனடா, ஆஸ்திரேலியா, இங்கிலாந்து போன்ற தேசங்கள் முன்னேற்றம் அடைந்தன. கத்தோலிக்க அதிகார பீடங்களின் கையில் இருக்கும் ஸ்பெயின், போர்ச்சுகல், மெக்சிகோ, அர்ஜெண்டினா, கியூபா, இத்தாலி ஆகிய தேசங்கள் ராணுவ சர்வாதிகாரத்திலும், சர்ச் கொடுங்கோன்மையிலும் சிக்கித் திணறிக் கொண்டிருக்கின்றன. கிறிஸ்துவம் இன்று அமைதி விழையும், சகோதரத்துவம் வளர்க்கும், கருணை மதமாக பார்க்கப் படவேண்டும் என்று விரும்புகிறது, ஆனால் இந்த விஷயங்களிலிருந்து அது வெகுதூரத்தில் இருக்கிறது. ரத்தத்தில் பிறந்து, ரத்தக் களரியில் தான் கிறிஸ்தவம் வளர்ந்தது என்பது நினைவிருக்கட்டும்.

பல கன்யாஸ்திரீகள், பாதிரியார்கள் போன்று சகோதரி பிரேமாவும் திருச்சபையின் வரலாறு பற்றி அறியாத வெள்ளந்தியாக இருக்கிறார் போலும். இவர்கள் அன்பு, கருணை, சேவை போன்றவற்றைக் காட்டி மூளைச்சலவை செய்யப் பட்டவர்கள். குறிப்பாக இந்தியாவில் இதில் மாட்டிக் கொண்டு பின்னர் மீளமுடியாமல் தவிப்பவர்களே அதிகம். திருச்சபைக்கு இருக்கும் அத்துமீறிய அதிகாரம் பற்றியும், மனச்சாட்சியுள்ள சாதாரணர்களால் அதனுடன் போரிடவே முடியாது என்பதும் அவர்களுக்கு நன்கு தெரியும். அவர்களது குரல் காட்டில் எழும் எதிரொலி போல அங்கேயே அமுங்கி விடுகிறது.

தேவ ஆணை கிடைத்தால் கந்தமால் (ஒரிஸ்ஸா) செல்வேன் என்று பிரேமா சொல்கிறார். அவர் முன் ஒரு தேவ விசுவாசம் மிகுந்த பிரார்த்தனையை வைக்கிறேன். கந்தமாலுக்கு பதிலாக, கேரளா சென்று அங்கு முன்னாள் கன்யாஸ்திரீ சிஸ்டர் ஜெஸ்மியைப் போய்ப் பார்த்து, சர்ச் கான்வெண்டிற்குள் அவருக்கு நடந்த பாலியல் அத்துமீறல்களைப் பற்றி விசாரிப்பது தான் உண்மையான, விசுவாசமிக்க செயலாக இருக்கும். அவரது உடனிருக்கும் ஊழியர்களாலேயே நம்பிக்கை துரோகம் இழைக்கப் பட்டு, கூட இருந்த பாதிரியார்களின் பாலியல் வக்கிரங்களுக்கு உடன்படும்படி கட்டாயப்படுத்தப் பட்டு, நிர்வாணமாக்கப் படுவது உட்பட பல சித்திரவதைகளை அனுபவித்திருக்கிறார் அவர். இத்தனைக்கும் சர்ச் வட்டாரங்களில் இது ஒரு புதிய விஷயமோ, அபூர்வமாக நடந்த ஒரு சமாசரமோ இல்லை. கான்வெண்டுகள் மற்றும் சர்ச்களின் மதிள் சுவர்களுக்குள் கற்பழிப்புகளும், கொலைகளும் காலம்காலமாக நடந்து வருவது தான். ஆனால் சர்ச்சுக்கு வெளியில் “கன்யாஸ்திரீ கற்பழிப்பு” என்பது மட்டும் தான் இங்கே பற்றி எரியும் செய்தியாகிறது.

சகோதரி பிரேமா சிஸ்டர் ஜெஸ்மி மற்றும் அவர் போன்று வருந்தும் மற்ற கன்யாஸ்திரீகளின் துயர்துடைப்பதற்காக சர்ச் அதிகார அமைப்பில் தலையிடுவதில் ஏன் தன் “தேவ ஆணையை” செலுத்தக் கூடாது? கன்யாஸ்திரீகள் கருத்தடை சாதனங்கள் உபயோகிப்பது, பிஷப்கள் மற்றும் பாதிரிகளின் குழந்தைகளைச் சுமக்க வேண்டிய நிலைக்கும் ஆளாவது, சிறுவர்களுக்கு எதிரான பாலியல் அத்துமீறல்களில் பாதிக்கப் பட்டவர்களுக்கு நஷ்ட ஈடு தருவதற்காக அமெரிக்காவில் சர்ச்சுகள் ஒட்டுமொத்தமாக விற்பனை செய்யப் படுவது – இதெல்லாம் மிஷனரீஸ் ஆஃப் சாரிடி போன்ற ஒரு புகழ்பெற்ற திருச்சபை அமைப்பின் தலைவருக்குக் கண்டிப்பாகத் தெரிந்திருக்கும் அல்லவா?

அமெரிக்காவில் ஒரு ஏசுசபை குழுமம் தான் திவாலாகி விட்ட்தாக அறிவித்திருக்கிறது – அதன் பாதிரிகளின் பாலியல் அத்துமீறல்களால் பாதிக்கப் பட்டவர்களுக்கு நஷ்ட ஈடு வழங்கும் அளவுக்கு போதிய பணம் இல்லை என்பதால். ஆனால், சகோதரி பிரேமா போன்ற விசுவாசி கிறிஸ்தவர்களுக்கு இதெல்லாம் ஒன்றுமே இல்லை – ஒரிஸ்ஸாவில் நடப்பது தான் அவர்களது பார்வையை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருக்கிறது. சரி, அப்படியே இருக்கட்டும். முதலில் படுகொலை செய்யப்பட்ட சுவாமி லட்சுமணானந்தாவின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று அந்த சம்பவத்தின் பயங்கரத்தால் மிரண்டு போயிருக்கும் அங்கிருக்கும் குழந்தைகளை சகோதரி அன்புவார்த்தைகளால் தேற்றலாமே! இதில் ஈடுபட்ட கொலையாளிகளுக்கு தண்டனையும், பாதிக்கப் பட்டவர்களுக்கு நீதியும் கிடைக்க கருணை மிகு சகோதரி நடவடிக்கை எடுப்பாரா?

கடைசியாக ஒரு வேண்டுகோள் – சகோதரி பிரேமா சொல்வது போல, அவரது நிறுவனம் ஏழைகளுக்காகவே பணியாற்றுகிறது என்றால், இந்த நாட்டின் ஏழைகளுக்காக வந்த பணம், ஏன் ரோம் நகரின் (வத்திக்கான்) பணக்கருவூலங்களுக்குப் போகவேண்டும்? மிஷநரிஸ் ஆஃப் சாரிடி அமைப்பின் கணக்குகள் தணிக்கை செய்யப் படுகின்றனவா? சர்ச் நிலங்களும், சொத்துக்களும் ஏன் தணிக்கை செய்யப் படுவதில்லை? ஏன் அவற்றுக்கு வரிவிலக்கு அளிக்கவேண்டும்? இது ஒரு தேசவிரோத செயல் இல்லையா? ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தவரின் கையில் இருப்பதால் பணத்தின் மதிப்பு மாறிவிடுமா? அந்தப் பணம் தேசப் பொருளாதாரத்தின் கணக்கில் வரவேண்டும் அல்லவா?

சிறுபான்மை கல்வி நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் பணியாளர்கள் அரசு ஊதியம் பெறுகிறார்கள், வருமான வரியும் செலுத்துகிறார்கள். ஆனால் அதே நிறுவனங்களில் பணியாற்றி, அதே ஊதியம் பெறும் பாதிரியார்களுக்கும், கன்யாஸ்திரீகளுக்கும் வருமான வரியில் இருந்து முழுமையாக விலக்கு அளிக்கப் படுகிறது. ஒட்டுமொத்த இந்திய மக்களின் வரிப்பணத்தில் இருந்து தான் இவர்களுக்கு ஊதியம், பென்ஷன் எல்லாம் கிடைக்கிறது. ஆனால் மற்ற இந்தியமக்கள் செலுத்தும் வரியை மட்டும் இவர்கள் செலுத்தமாட்டார்கள்! இது எந்த வகை நியாயம்? சகோதரி பிரேமாவின் அமைப்பும், அது போன்ற மற்ற மிஷன்களும் நடத்தும் “ஏழைகளுக்கான சேவை அமைப்புகள்” மிகப் பெரிய அளவில் பணம் புழங்கும் வர்த்தகங்கள் என்பதே உண்மை.

இந்த கிறிஸ்தவ மொழியைப் புரிந்து கொள்ள ஒரு தனி சிறப்பு அகராதியே உருவாக்க வேண்டும். அதிகாரம் என்பது சர்க்கரை தடவி “சேவை” என்று சொல்லப் படும். தங்களை எப்போதாவது காயப் படுத்துபவர்களுக்கு இயல்பாக “பாவமன்னிப்பு” வழங்குவார்கள், இரக்க குணத்தைக் காண்பிப்பதற்காக. ஆனால் மற்றவர்களைக் காயப் படுத்துவதை மட்டும் நிறுத்தவே மாட்டார்கள். வனவாசிகளையும், ஏழைகளையும் மனிதத் தன்மையற்றவர்களாக சித்தரிப்பதை நிறுத்தவே மாட்டார்கள்.

இவர்கள் ஏன் ஏழைகளை நிம்மதியாக இருக்கவிடக் கூடாது? இந்த அளவுக்குப் பெரும்பணம் வெளிநாடுகளில் இருந்து இந்திய மிஷநரிகளுக்காக வந்து குவிந்திருக்கிறது, வந்துகொண்டேயிருக்கிறது. அரசும் தன் பங்குக்கு பல திட்டங்களைப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. சர்வ மகிமை பொருந்திய தேவன் வேறு கூட இருக்கிறார். இருந்தும், வறுமையையும், பசியையும், பற்றாக்குறையையும் சிறிய அளவில் கூடக் குறைப்பதற்கு மிஷநரி முயற்சிகளால் முடியவில்லையே. கொஞ்சம் நின்று நிதானித்து, அடிப்படையில் என்ன தவறு என்று யோசித்துப் பார்க்க வேண்டாமா? யார் யாரைச் சுரண்டுகிறார்கள்? ஏழைகளை ஏழ்மையிலேயே வைத்திருக்கவேண்டும் என்பது தான் தேவ ஆசிர்வாதமா? பிற்போக்குத் தனம் அப்படியே இருக்கவேண்டும் அல்லது வளர வேண்டும் என்பது தான் பிரார்த்தனையா? ஒருவேளை சகோதரி பிரேமா மற்றும் அவர் போன்றவர்கள் அடிப்படை பொதுப் புத்தியுடன் சிந்திப்பதற்குக் கூட “தேவ ஆணை” வரவேண்டும் என்று நாம் காத்திருக்கவேண்டுமோ?

ஆசிரியர் குறிப்பு:

டாக்டர் திருமதி ஹில்டா ராஜா இந்திய தேசியம், இந்திய கலாசாரம் மற்றும் இந்திய சமய மரபுகள் மீது மதிப்பும், பெருமிதமும் கொண்ட ஒரு ரோமன் கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர். சென்னை ஸ்டெல்லா மேரிஸ் கல்லூரியில் சமூகவியல் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். கத்தோலிக்க கல்வி அமைப்புகள், அரசு வளர்ச்சித் திட்டக் குழுக்கள் ஆகியவற்றின் ஆலோசகராகவும் பணியாற்றியிருக்கிறார். மதமாற்றங்கள் உருவாக்கும் சமூக மோதல்கள் பற்றி கூரிய பார்வையுடன் ஊடகங்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருபவர்.

Church Attacks, Conversions & Holy Fathers..

Faith Under Attack? Which Faith?

Times of India's detailed everday coverage of the recent Karnataka Church Attacks & the aftermath under the heading "Faith Under Attack" is intriguing. Maybe the intention behind the repeated use of the words "attack", "danger", "assault" and all that is to denote the damages to a few Churches by a few angry Hindu youth. Maybe these youth are from Bajrang Dal or some other organization or even a section of frustrated general public.

But I think, the phrase "Faith under attack" should ideally be used to denote the concerted Christian efforts involving ALL sects and Churches of India & their global masters at converting gullible and poor Hindus by overt and covert means. That is an attack, an aggresion, a war, an invasion of much higher and alarming proportions.

It is an open secret that these Church groups which are in focus now are part and parcel of aggressive global evangelist missions like the "Joshua Project". When some of them say "oh we dont do any conversion" in the Indian media, it is an utter lie and flies off their face - The details and facts speak for themselves. ALL global Christian evangelist websites openly declare India as their No.1 focus.

For example, "Joshua Project" even has a running counter of a large list of all Hindu castes in India that shows what % of each caste has become Christian, and that is proudly denoted as "progress". Analagous to "planting of bombs", they speak of doing "Church planting" in every nook and corner of India. The Times of India iteself carried a report "The Businees of Faith" (7 Sep 2008, By Amrita Singh, TNN) on this. The Churches "planted" this way - do they have any sanctitiy, sacredness or noble purpose associated with them? The correct description for them is aggression camps or fradulent shops.

Aggressors pretending as Victims

The so called "normal" Hindus who are "pained" by attacks on Churches by Hindu "mobs" who are converting Karnataka into a battleground better become aware of all this. It is the Christian missions who are converting parts of India into "battleground" in their impatient, Adharmic quest to convert the whole world into a "harvest ground" for Christianity. Great ancient nations and cultures like Korea, Vietnam, Thailand and even many parts of China are falling for them, unfortunately. Alas, these cultures, having lost their vigour and virility are falling a prey to the Christian evalengelization.

"Normal" Hindus, ask yourself - is that what you want to happen to Bharat Bhumi also? You better learn a bit about the track record of "peace loving" Christain missions all over the world - in Africa, In South America and parts of Asia. Has that been *any* different, other than the common results of destruction of native cultures, exploiting and impoverishment of native tribes, stifling of freedom and libetry, engineering of long lasting ethnic conflicts (like in Rwanda and in our own Orissa tribal belts) and capture of political power thru religion? We in India have seen the face of Christian terror for so long in the North East. For example, frustrated by not getting converts over decades, the Baptist Church of Tripura deliberately engineered ethnic conflicts in the 1980s that resulted in large scale conversions. The deep nexus between the Christian missions and North eastern terrorsit outfits (like NLFT and the Baptist Church of Tripura) is very well documented. (Book: PG Varghese, 'India 's North-East Resurgence: Ethnicity, Insurgency and Governance, Development ' 1996).

The initial physical attacks on Churches in Karantaka were violent. They are no doubt condemnable - whoever is the guilty should be arrested and punished in accrodance with the law. But viewing them with myopic "secular" eyes as just "yet another act by the fascist saffron Brigade" is either utter stupidity and igorance or deliberate act of omission. It is very surprising to see the so called "intellectuals" who are supposed to be well-read in the world history and current affairs view these just as "goonda acts" and NOT as a relatively mildly violent Hindu reaction given the curernt scale of Christian aggression on Hindu Dharma and society.

The attacks had one good result in that they intially sparked a much needed discussion and debate on the Christian evangelist missions in Karnataka - viz. their activities, motives, their sources of funds, their impact on the society and demography and their political agenda. But in the chorous of the shrieking noises by the Christian bodies posing as "victims" and the overt Christian-appeasing acts by the Central govt. and the state opposition parties, the real issue abt Christian evangelization and conversion is now deliberately being pushed to the back seat.

Going by the facts and details of the reports about the later "attacks", particularly the burglary/intrusion in two Bangalore Churches, a strong suspicion arises whether these are stage managed shows by the Christian bodies themselves to increase the pitch of their "victimhood" stories. Given the track record of Christian groups in India and the world over, they are very adept at this. We have not forgotton the over-hyped stories about "murders" of Christian priests in Gujrat and "rapes" of nuns in MP a few years back none of which were real incidents but concocted stories deliberately propagated by the Christian missions. This has to be borne in mind.

Acts of folly by the Holy Fathers

The Karnataka state government has handled the issue really well. The Managalore police maintained extreme restraint even at the grave provocation of attacks by Christian protesters from Churches and cemetries.

The public snubbing of Karnataka Chief Minister by the Bangalore Archbishop in the full glare of the media is a highly condemnable and an utterly cheap act. What authority does the Archbishop have that he dares to humiliate the Honourable Chief Minister, that too when the CM has come as a guest to Bishop's house? Is this the "Atithi Satkar" that his Christian Values have taught him?

The Archbishop is really out of his mind, "Attacks worse than terrorism" he thunders in Times of India (24 Sep 08, Bangalore edition). Pray God, can he or anyone explain what that means? These skirmish attacks in which none died or even injured, in his view, are *worse* than terrorism that killed close to thousand Indian citizens, including our brave soldiers and policemen - What kind of Indian is this guy? Does he have any sense of belonging to this country and its people? I can understand his affections for the religion and the "Blessed sacrement", but such a statement?

Probably The Archbishop takes all his orders from Vatican and values them even more than the interests of the nation he is born into and its constitution. In that sense, he is just a lowly stooge of Pope, a tinpot dictator sitting in his Christian banana republic and exhorting his followers all over the world... And he makes faces and gets agitated in front of a well-respected and beloved person of Karnataka, a person holding the democratically elected highest office of the State govt.! His master dares to summon the Indian envoy in Vatican and questions about some small incidents happening in some states of India ! What an arrogance - so befitting to the religion of aggression that these holy men seek to propagate!

Conversion - is that all that is to your religion, Bishop?

Another perl of wisdom from Rev. Bernard Moras - "conversion is a relationship between God and human being. if it is under duress, I will not call that person a Christian" (TOI, 24 Sep 08). Its really neat, I think... he said it so clearly in his own words - The relationship between God and man - the pivot of his religion is not Bhakti or Prem (love), not Jnana (spiritual quest), not Seva (service), not Sadhana (divine practices) or any such thing - it is *conversion*.. If the idea of "conversion" is removed from the Christianity that he practices and preaches, there will be nothing left ! Conversion is both the means and end to such evangelical Christianity which is what *most* of Indian Christians are into, unfortunately, with very few exceptions of truly spiritual and worship-oriented Christian sects.

And there are theological reasons to it. Sitaram Goel, famous Scholar and a great historian observes -

"The Vedic tradition advises people to be busy with themselves, that is, their own moral and spiritual improvement. Several disciplines have been evolved for this purpose tapas (austerity), yoga (meditation), jñAna (reflection), bhakti (devotion), etc. A seeker can take to (adhikAra) whichever discipline suits his adhAra (stage of moral-spiritual preparation). There is no uniform prescription for everybody, no coercion or allurement into a belief system, and no regimentation for aggression against others.

The Biblical tradition, on the other hand, teaches people to be busy with others. One is supposed to have become a superior human being as soon as one confesses the *only true faith*. Thenceforward one stands qualified to *save* others. The only training one needs thereafter is how to man a mission or military expedition, how to convert others by all available means including force and fraud, and how to kill or ruin or blacken those who refuse to come round."

(Preface of the book VINDICATED BY TIME - The Niyogi Committee Report
On Christian Missionary Activities, Voice of India Publications, New Delhi) .

The whole meaing of freedom to relgious conversion has to be understood in such a theological context. There is an ocean of difference between religions that just accept converts that come by naturally (Hinduism, Buddhism) and cults which have conversions as their main goal, aiming not for any liberation of individual but for dominance and power (Christianity, Islam).

The Indian Christian missions should realize that slogans like "Nagaland for Christ", "Karantaka for Christ" and the biggie one, "India for Christ" should all be rejected outright for the well being of Indian nation, with its grand and beautiful legacy of religious diversity from time immemorial. They should start respecting other religions and stop the conversion activities. Otherwise such "missionary position" that is not just dull, uninspiring and boring :)), will also continue to pose great danger to the the social harmony and freedom in India. And thats true for the world at large, too.

School shut-down by Christian bodies to protest Orissa events: highly unethical and a political blakmail

Today, On 29th August all Christian schools in India remained closed to heed to the call given by Catholics Bishops Conference of India (CBCI), apparently to "peacefully" protest the violent attacks on Christians and Churches in Orissa. Some Christian groups have gone to the extent of demanding President's rule in Orissa making shrill noise abt "safety for their lives" in "this" country.

Violence by anyone for any reason is not justifiable in a civil and democratic society like ours. But, let us put the facts straight. There is a palpable Hindu anger behind the recent happenings in Orissa. The brutal murder of 84 years old Swami Laxmanananda and 4 innocent Hindus at the night of Krishna Janmashtami at the hands of more than 25 armed thugs who barged into his Ashram literally shook the state and the nation like. After all, Swamiji was a highly respected Hindu monk, Guru, a great social worker and also a VHP leader in the Christian-missionary-ravaged tribal belt of Kandhmal district of Orissa. He had been rendering yeoman service to the tribals of the area for more than 25 years that earned him such reverance and affection, and also the wrath of the missionary-mafia which was out to establish its aggression and dominance over the region.

Gory details about Swamiji's murder

The intial statements from the state govt. that the murder was by Maoists was not taken by anyone, including the Maoists who denied it. Because, there were more than 8 attempts in the past to kill Swamiji, *all* by militant Christians in the area and there was a perennial threat to his life. To add credibility to the well-grounded suspiscion, police arreseted 3 suspects after the murder, all associated with Christian bodies.

Background of the Christian vs Hindu-tribal conflict in Kandhamal district

It is highly deplorable that these details are totally blacked out in the media stories that contain high pitch reporting about the burning of Churches and attacks on Christians. This creates a baseless impresion in the minds of an average citizen that all this violence was started by Hindus unprovoked.

We have to view the move by Christian bodies to shut all the schools under their control in this context.

It is highly unethical on their part to exploit their hold on Educational institutions for a clearly political and communal mobilization like this one, that aims to streotype all Hindus of Orissa as militant and aggressors. Quite a few of these institutions are "Christian", purely because of their British colonial legacy, which the post-Indepedance "secular" govts. and the citizens of this country have allowed to continue without questioning. Many of them even recieve grants and patronage by the govt at present and are bound by the laws that govern such bodies. Plus, the majority of the students and teachers of these schools are all Hindus from whom the schools recieves work, support as well as money in terms of fees and donations.

On what grounds, do the Christian bodies claim legal or moral right to "force" such a shutdown on their staff and students? Even if they organize a purely political protest march such as this in the school premises and make it "optional" for students to participate, that is highly questionable. But they have gone several steps overboard, confident that gullible Hindus who work and study in the schools will never raise their voice against this and nor will the govt or media question this blatant transgression. This is using one sort of "power" to force their version of opinion on the society, eventhough it is rooted in falsehood and shady grounds, to gain another sort of "power". It is nothing short of a political blackmail of the worst kind.. and its a cruel joke for such groups to call themselves as 'service' missions.

It is a dangerous state of affairs that a religious group can *stage* such an act in this country, without having to answer anyone. It is a shame on media, that it just reports this as yet another news, without pointing out the ugly agenda.

Another thing to note. We have come a very long way from the days of the British and Chrisitian missions are not at all the whole and sole providers of education in this country. The govt. and other private institutions far outnumber the Christian ones today. In fact, the biggest Education NGO in the country today is NOT any Christian group, but Vidya Bharathi, a Hindu organisation. If you count all Hindu Educational intitutions in the country (that includes the ones by Sangh Parivar affliated ors, various Maths and Ashrams, Temple bodies, spiritual leaders, local NGOs and various other trusts), that would far outnumber the Christian ones. Currently all these Hindu schools are totally apolitical - they impart neutral, secular education, with probably a small dosage of basic Hindu cultural values.

Hindus better learn such political tactics from the precedent set by Christians in this regard and show their real "power", whenever and wherever Hindus are attacked and Hindu human rights are compromised. If the state of affairs continue this way, it will not be long before we are forced into such a situation.

வேர்ல்டுவிஷன்(World Vision) அமைப்புக்கு நன்கொடை அளிக்காதீர்கள்!

வேர்ல்டு விஷன் (World Vision) என்கிற இந்த அப்பட்டமான கிறிஸ்தவ மதமாற்ற அமைப்பு இந்திய சமூகத்திற்கு சேவை செய்வதாக உணர்ச்சிகரமான பிரசாரத்தை பெரும் பொருட்செலவில் பல்வேறு ஊடகங்களிலும், பல்வேறு விதமான விளம்பர யுக்திகள் மூலம் செய்து வருகிறது. தொலைக்காட்சி, பத்திரிகைகள், இணையம் ஒன்று விட்டுவைக்காமல் இந்தியாவின் ஏழைக் குழந்தைகளின் முகங்களைக் காட்டி தங்கள் மத ஆக்கிரமிப்பு அரசியல் அதிகாரத்திற்கு நியாயம் கற்பிக்கும் இந்த அமைப்புக்கு பல மத்திய வர்க்க இந்துக்கள் அப்பாவியாக நன்கொடைகளும் அளித்து வருகின்றனர்.

உலகெங்கும் NGO என்ற போர்வையில் தன் கரங்களை விரித்திருக்கும் இந்த அதிகார அமைப்பு அப்பட்டமான கிறிஸ்தவ மதவெறியர்களாலும், அடிப்படை வாதிகளாலும் நடத்தப் படுகிறது. அமெரிக்கா உள்ளிட்ட நாடுகளில் தங்கள் எஜமானர்களிடமிருந்து பெறும் கணக்கிலடங்கா பணபலம் போதாதென்று இந்த அமைப்பு நடுத்தர வர்க்க இந்தியர்களைக் குறிவைத்து, அவர்களிடம் நன்கொடைகள் வேண்டி பயங்கர பிரசாரமும் செய்கிறது.

திடீரென்று உங்கள் முகவரிக்கு வேர்ல்டு விஷனிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வரும் -ஆந்திராவில் ஒரு குக்கிராமத்தில் உள்ள ஆஞ்சனேயா என்ற சிறுவனுக்கு உதவுங்கள் என்ற அப்பாவித் தனமான கோரிக்கையோடு. அந்த வண்ணமயமான விளம்பர நோட்டீசில் லேசாக ஓரத்தில் "World Vision is a Christain Charity" என்று குறு-அச்சில் (fine print) இருக்கும், கிரெடிட் கார்டு பில்களில் சம்பிரதாயமாக பின்பக்கம் அச்சிட்டிருப்பது மாதிரி.. இவர்களுக்கு நன்கொடை அளிப்பவர்களுக்கு அதனால் பயன்பெறுபவர்கள் என்று சிறுவர் படங்கள் பளபள லேமினேட்டில் அனுப்பி வைக்கப் படும் - இதைப் பெருமையாக, என் இந்து நண்பர் ஒருவர் காண்பிக்க வேறு செய்தார்!

• பணியாளர்களை வேலைக்கு எடுக்கும்பொழுதே அவர்கள் ஏசுவின் நற்செய்தியை விசுவசிப்பவர்களாக மட்டுமல்ல, உலகளாவிய மதமாற்ற பிரசாரத்திற்குத் துணை போகக் கூடியவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று இந்த அமைப்பின் வலைத்தளம் தெளிவாகவே அறிவிக்கிறது.
• Vodaphone (முன்னாள் Hutch) வாடிக்கையாளர் முகவரிகளை இந்த அமைப்புக்கு அங்குள்ள கிறிஸ்தவ உயர் அதிகாரியே கடத்தியிருக்கிறார்.
• அகில உலக புத்தசபை இந்த அமைப்பைப் பற்றி அபாய அறிவிப்பு அளித்துள்ளது.

ஏழைகளுக்குத் தானே உதவுகிறார்கள், அதனால் என்ன என்று காஷுவலாக இவர்களுக்கு நன்கொடை அளிக்கும் மேல்தட்டு, நடுத்தர வர்க்க இந்துக்களே !

நீங்கள் கஷ்டப் பட்டு உழைத்துச் சம்பாதித்த பணத்தை எந்த கிறிஸ்தவ மிஷநரி அமைப்புக்கும் தயவு செய்து கொடுக்காதீர்கள். உங்கள் தர்மத்தையும், நம்பிக்கையையும் குழிதோண்டிப் புதைப்பதற்காக ராப்பகலாக வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் ஒரு பேய்த்தனமான ஆக்கிரமிப்பு நிறுவன சக்தியின் கரங்களை உங்கள் பணத்தால் வலுப்படுத்துவது தற்கொலைக்கு ஒப்பான செயல் என்று உங்களுக்குத் தோன்றவில்லையா? இது நீங்கள் வணங்கும் தெய்வத்திற்கும், உங்கள் முன்னோர்களின் புனித நினைவுக்கும், உங்களை ஊட்டி வளர்த்த இந்த மண்ணுக்கும், நீங்கள் அங்கம் வகிக்கும் இந்து சமுதாயத்திற்கும் இழைக்கும் துரோகம் அன்றி வேறில்லை.

ஏனென்றால், இவர்களது விஷன் உலக நல்வாழ்வோ, மனித சுதந்திரமோ அல்லவே அல்ல. மேற்கில் தேய்ந்து, மறைந்து, சிதறி வரும் கிறிஸ்தவ அரசியல் அதிகாரத்திற்கு வளரும் நாடுகளில் இடம் தேடுவது, அவ்வளவே. தங்கள் குப்பைகளை வெளிநாடுகளில் கொட்டுவதற்குக்
காண்டிராக்ட் தருவது போல, தாங்களே நம்பாத கிறிஸ்தவத்தை இந்தியாவிலும், சீனாவிலும் மார்க்கெட் செய்வது வணிக, அதிகார நோக்கில் சாதகம் தரும் என்று தான் மேற்கு நாடுகளின் சில செல்வந்தவர்களும், நிறுவனங்களும் இத்தகைய "விஷன்"களுக்கு ஆதரவும், பொருளுதவியும் அளித்து வருகின்றனர், இதன் பின் எந்த "ஆன்மிக" நோக்கமும் இல்லை.

கிறிஸ்தவம் என்கிற கோகோ கோலா

கிறிஸ்தவ மிஷநரிகளின் வரலாறு முழுவதும் அதைத் தான் சொல்கிறது.

ஆசியாவின் காலனிய வரலாறும், கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளும்

வேர்ல்டு விஷன் மட்டுமல்ல, பல வேடங்களில் சமூக சேவை என்ற போர்வையில் மதமாற்றம் செய்யும் அனைத்து அமைப்புகளையும் இந்துக்கள் தவிர்க்க வேண்டும். இதோ ஒரு பட்டியல் -

இந்தியாவில் இயங்கும் மெகா மதமாற்ற அமைப்புகள் (The Blacklist)

நீங்கள் சமூகப் பணிகளுக்காக நன்கொடைகளும், உதவிகளும் கண்டிப்பாக செய்ய வேண்டும். ஏராளமான இந்து அமைப்புகள் எந்தக் கூச்சலும் இல்லாமல், மிகப் பெரிய அளவில், எந்தப் பாரபட்சமும் இல்லாமல் இந்தியர்கள் அனைவரும் பயன்பெறும் வண்ணம் அருமையான சேவைப் பணிகளைச் செய்து வருகின்றன. அந்த அமைப்புகளுக்கு உதவலாமே !

இந்து சேவை அமைப்புகளின் தொண்டு - கட்டுரை

இந்து சேவை அமைப்புக்கள் பட்டியல்

அது மட்டுமில்லாமல், உங்கள் ஊரில், நீங்கள் வாழும் பகுதியிலேயே கல்வி, மருத்துவம், சுயதொழில் போன்றவற்றுக்கு உதவும் பல சிறு அமைப்புகள் இருக்கலாம். எந்த உள்நோக்கமும் இல்லாத இத்தகைய அமைப்புகள் ஆரவராமில்லாமல் பல நல்ல பணிகளைச் செய்துவரும். அவற்றில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்தும் நீங்கள் உதவலாமே!

இந்திய தேசிய ஒற்றுமையையும், மத நல்லிணக்கத்தையும் விரும்பும் கிறிஸ்தவர்களும் வேர்ல்டு விஷன் போன்ற மதமாற்ற அமைப்புகளின் செயலுக்குத் துணைபோகக் கூடாது. உள்நோக்கம் இல்லாத சமூக சேவையை மட்டுமே அவர்கள் ஆதரிக்கவேண்டும்.

மதமாற்ற பிரசாரத்திற்கு எதிராக பெங்களூர் கிறித்தவர்கள்
மதர் தெரசாவின் மகளுக்கு: சில கேள்விகள்

மகாத்மா காந்தி சொல்கிறார் -

“எனது அச்சம் இது தான் – இந்து மதம் பொய் என்று இப்போதைக்கு கிறித்தவ நண்பர்கள் வெளிப்படையாகச் சொல்வதில்லை. ஆனால் அவர்களது மனதில் இந்துமதம் தவறானது, தாங்கள் நம்பும் கிறித்தவ மதமே உண்மை என்ற எண்ணங்களை வளர்த்து வருகிறார்கள். இப்போது நடக்கும் கிறித்தவ (மதமாற்ற) முயற்சிகளையெல்லாம் பார்க்கும்போது, இந்துமதத்தின் அடிப்படையை வேரறுத்துவிட்டு அங்கு வேறு ஒரு மதத்தை நிறுவப் பார்ப்பது தான் அவர்களது நோக்கம் என்பது புரியும்”

– ஹரிஜன், மார்ச் 13, 1937.

“என்னிடம் மட்டும் சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம் இருந்தால், எல்லா மதமாற்றங்களையும் நிறுத்தி விடுவேன். இந்து குடும்பங்களில் ஒரு மிஷநரியின் வருகை என்பது குடும்பத்தைக் குலைக்கும் செயல்; உடை, ஒழுக்கம், மொழி, உணவு உள்பட கலாசாரத்தையே மாற்றும் செயல் என்றே ஆகிவிட்டிருகிறது”

- ஹரிஜன், நவம்பர் 5, 1935.

எச்சரிக்கை: இந்தியாவின் உட்பகை (enemy within)

ரவி ஸ்ரீனிவாஸ் அரசியல் கைதிகள்-பினாயக் சென்-அ.மார்க்ஸ்: ஒரு எச்சரிக்கைக் குறிப்பு என்ற தனது பதிவில் அப்பட்டமான இந்திய விரோதிகளுக்குப் பரிந்து பேசும் அறிவுஜீவி மனநிலை குறித்து சரியான கண்ணோட்டத்தை முன்வைத்திருக்கிறார். துரதிர்ஷ்ட வசமாக, "அரசியல் கைதி" என்று பரிவுடன் அவர் குறிப்பிடும் டாக்டர் பினாயக் சென் அமைதிப் புறா அல்ல. அப்பட்டமான தீவிர நக்சல் ஆதரவாளர் அவர் என்பதே உண்மை.

"உறுதியான சட்டங்கள், தேர்ந்த உளவுத்துறை, அதிநவீன பாதுக்காப்பு சாதனங்கள் இவை மட்டுமே ஜிகாதிகள், நக்சலைட்டுகள், மற்ற பிரிவினைவாதிகளுடனான போரில் நமக்கு வெற்றி தேடித் தராது.. தேசவிரோதிகளுக்காகக் கச்சை கட்டிக்கொண்டு பேசவரும் இத்தகைய உட்பகைகளையும் நாம் எதிர்கொள்ளவேண்டும். பயங்கரவாதத்தால் பாதிக்கப் படுபவர்களுக்குப் பதிலாக, பயங்கரச் செயலை நிகழ்த்தியவர்களின் பாதுகாப்பையும், நலனையும் முன்நிறுத்தும் இந்த இழிவான மனநிலை, அதன் பிரதிநிதிகள் இந்த விரோதிகளுடன் போரிட்டு முதலில் நாம் வெல்ல வேண்டும்" என்கிறார் பயனியர் ஆசிரியர் சந்தன் மித்ரா.

Jaipur to Raipur - பயனியர் இதழில் வந்த கட்டுரை.

Jaipur to Raipur
- Chandan Mitra

From Jaipur to Raipur and beyond, India is under a siege within. While the political class has predictably fulminated against Pakistan and Bangladesh, the fact is that every heinous crime against the people of India has been committed by Indians, even if funded and trained by outside forces.

For the ordinary citizen it comes as no solace to learn that something called HuJI has replaced LeT or JeM as the new face of terror in India. For the victims of terror, the jihadi terrorist remains an elusive, sinister figure irrespective of nomenclature. Periodically we are told that these shadowy organisations receive logistic support from yet another dangerous outfit, SIMI (or is it now called SIM?). Whether it is the Students' Islamic Movement that acts as the liaison agency for the executors of bomb blasts, it is quite inconsequential to the public at large. Jihadi terrorists have demonstrated their ability to strategise precisely, plan meticulously, strike at will and massacre innocents at destinations chosen by them. Every year India has reeled under three or more major terrorist outrages and just when complacency sets in, jihadis strike yet another deadly blow.

Where does Raipur fit in this scheme? Chhattisgarh, Jharkhand, Orissa, Andhra Pradesh, Bihar and parts of Maharashtra and Karnataka have similarly been reeling under successive waves of terror of another kind. Although there is no concrete evidence yet of links between jihadis and Maoists, they share a common aim -- destabilisation of the Indian nation. The green flag of Islamic jihad and red pennant of Naxalites are fluttering virtually all over the country even if they have carved out separate areas of operation, the former focusing more on big cities and the latter on interior villages. The numbers decimated by Maoist marauders is probably no less than those felled by terrorist depredations. In vast stretches of the Indian heartland, the writ of the Government either does not run at all or runs cursorily only between dawn and dusk. Just as the jihadi terrorists are working in coordination with, or at the behest of, foreign powers and global terror outfits like Al Qaeda, Maoists in India too have a central command, swear allegiance to a foreign ideology and, after the tragic legitimisation of ultra-Left rule through elections in Nepal, will work in even greater concert with a neighbouring country's Government.

The similarity does not end there. Both jihadis and Maoists thrive on the back-up support of an army of secular fundamentalists and bleeding-heart intellectuals in India. These fifth columnists hold opinion makers in this country in an octopus-like grip, and are perpetually busy generating sympathy for the mass murderers. While every attempt by the state to act decisively against both jihadis and Naxalites is greeted with howls of protest, law-enforcement agencies are continuously berated and sought to be systematically demoralised. The self-styled cheerleaders of liberalism oppose the demand to bring back POTA or enact similar State laws needed to act aggressively against terror merchants.

Further, they are at the forefront of vicious campaigns against conscientious security personnel for their alleged excesses and so-called violation of human rights. One only has to recall their frenzied attempts to put Gujarat Chief Minister Narendra Modi on the mat for defending his police in the encounter that led to the fully justified liquidation of jihadi operatives such as teenage terror courier Ishrat Jahan. The subversive section of the Indian intelligentsia went almost berserk over the alleged crimes of VG Vanzara, the Gujarat police officer who eliminated terrorist Sohrabuddin. These effete intellectuals have been out to prove that the Government itself plotted the December 13 attack on Parliament and Afzal Guru is an innocent, honourable man who must be saved from the gallows irrespective of judicial verdicts. The India-baiters inevitably succeed because we are unfortunate enough to have a Prime Minister who confesses he could not sleep for nights without end worrying about the fate of an Indian-origin Glasgow airport bombing suspect detained briefly in Australia, although the same Prime Minister has shown no such concern for the thousands of his fellow-countrymen who die gruesome deaths at the hands of jihadis and Maoists.

Not surprisingly, closet sympathisers of India's destabilisation have now mounted a campaign to allow Naxalite intellectual Dr Binayak Sen to travel to Washington to personally collect something called the Jonathan Mann award from an organisation that describes itself as the Global Health Council. Apparently he is to be honoured for his "spectacular and pioneering" work among tribals of Chhattisgarh and also for "exposing" the "Government-backed vigilante group, Salwa Judum". It is remarkable how a Washington-based organisation came to know about Dr Sen's "spectacular" work when nobody in India (except Maoists and their frontal organisations) had heard of him, at least till he was caught smuggling vital correspondence to a Naxalite leader in detention, under the garb of attending to his medical condition. Moreover, the Goebblessian propaganda that Salwa Judum is a vigilante group, whereas it is an unarmed people's movement against Naxalites, has actually got embedded even in intelligent people's minds through sheer repetition. Although various agitations planned on the dubious doctor's behalf by Maoists and their fellow-travellers have not quite taken off despite high voltage publicity on websites, it would be naïve to rule out a crescendo of support as May 29, the date on which the award is to be conferred, comes closer.

Remarkably, Indian subversives have a huge international network, which includes various separatist outfits, Christian missionary groups and busybody NGOs. I recall being confronted by an earnest young Tamilian Christian student at Berkeley last August demanding my intervention as MP with the "fascist, communal" Chhattisgarh Government for Dr Sen, whose name I first heard at that seminar. Taken aback, I checked up with friends at home about the activist-doctor's antecedents that night and sparred with his misguided young supporters in the US thereafter. I have no doubt that India's terror network thrives because of such people. I even came across an article titled "India: No country for good men" detailing the Government's apparently disgraceful human rights record and condemning the "systematic crackdown" on dissenters in this country. If India were not mentioned a few times, anybody would have thought it was a write-up on the excesses of the Burmese military junta! Needless to add, the internet article was written by an Indian!

Thus, the siege within is much more pervasive than it appears at first sight. While the country needs more stringent anti-terror laws, better intelligence, superior equipment for security forces and other paraphernalia for combating jihadi, Maoist and separatist terror, apart from draconian measures to stop infiltration from Bangladesh, the war against the enemy within cannot be won by laws alone.

Till such time as we agree that "terrorism in all its manifestations" includes mindset that in effect protect and promote the cause of the perpetrators of terror rather than those of its victims, I am afraid the war can never be decisively won.

The irresponsible Indian Home Minister: Sack him

See this: Patil links Afzal to Sarabjit; BJP says 'nonsense'.

It appears that minister Shivraj Patil does not have a clue of even the most basic details of both the cases.

AFZAL is an *Indian* citizen, sentenced to death by the *Indian* "Supreme court" after extensive investigations and proceedings and appeals, for the crime of waging war against India by attacking the Indian parliment and killing Indian policemen on duty. He has been treated in a dignified manner in the Indian prisons for 4 years. He himself accepts the crime and asks for "sympathy" as part of his clemency petition... And remember, India is a secular, democratic country, known for its reasonably impartial Justice system.

SARABJIT is an *Indian* citizen, about to be hanged by the *Pakistani* government based on frivolous charges, after trial by just lower courts with no options for any appeal at any level, most probably in a case of mistaken identity, for one "Man singh" who was allegedly involved in some bomb blasts in Pak. He has been tortured in the Paki jails for more than 18 years... And Remember Pakistan is a rouge Islamist Jihadist state ruled by a dictatorship, with horrible record of Judiciary and of treating its own non-Mulsim minorities, particularly Hindus.

Where is the comparison, Mr. Home Minister?
Do you also mean to say that, in case if Pak. govt. gives clemency to Sarbajit, should India *free* all the Jihadi terrorists it has captured?

With a home minister like this, is there any surprise that Islamist bombs are exploding all over India and killing patriotic, innocent Indian citizens?

BJP should not just stop with calling this "nonsense". They should press for this guy to be sacked.

வீதிகளில் உடல்சிதறி மடிவது தான் இந்தியரின் விதியா?

இந்த வார ஜெய்ப்பூர் குண்டுவெடிப்புகள் தேசத்தை இன்னொரு முறை அதிர்ச்சியிலும், ஆழ்ந்த துயரத்திலும் உறைய வைத்திருக்கின்றன. சுற்றிப் பார்க்க வந்தவர்கள், அனுமன் கோயிலில் தரிசனம் செய்ய வந்தவர்கள், விளையாட வந்தவர்கள், கடைகளில் பொருள் வாங்க வந்தவர்கள், காற்று வாங்க வந்தவர்கள் என பேதம் பார்க்காமல் அப்பாவி இந்திய மக்களைக் கொன்று குவித்திருக்கின்றன தீவிரவாதிகள் வைத்த சைக்கிள் குண்டுகள். இந்த தேசம் முழுவதும் ஜெய்ப்பூரில் மடிந்தவர்களுக்காகக் கண்ணீர் வடிக்கிறது, இறந்த இந்திய ஜீவன்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்துகிறது. எம் தேசத்தின் மைந்தர்களின் கோரப் படுகொலையும், சோகமும், இழப்பும், வேதனையும், வலியும் தொலைக்காட்சியில் காணும் போது நெஞ்சு வெடிக்கிறது.

தீவிரவாதம் பற்றி இந்திய சமூகத்தின் பொதுவான மனநிலை எப்படியிருக்கிறது? ஜெய்ப்பூர் என்கிற ஒரு சுற்றுலாத் தலத்தில், மொஃபசல் நகரில் தீவிரவாதத் தாக்குதல் நடந்திருப்பது பெரிய அதிர்ச்சி என்று ஊடகங்களில் பேசப் படுகிறது. “ஜெய்ப்பூர் இதற்கெல்லாம் பழக்கப் பட்டதேயில்லை” (Jaipur is just not used to this) என்கிறார் ஒருவர். மும்பை, தில்லி, வாரணாசி, அயோத்தி, ஹைதராபாத் இங்கெல்லாம் ஏற்கனவே குண்டுவெடுப்புகள் நடந்து விட்டன, அந்த நகரங்களில் இருப்பவர்கள் எல்லாரும் ஜிகாதிகள் கையால் சாவதற்குப் பழகிக் கொண்டு விட்டிருக்கிறார்கள் (அல்லது பழகிக் கொள்ளவேண்டும்) என்று மறைமுகமாக உணர்த்துவது போல் நிருபர்கள் பேசுகிறார்கள். தீவிரவாதத்தின் பயங்கரத்தால் இந்திய உயிர்கள் தொடர்ச்சியாக சாவது என்பது அல்ல, அது “எதிர்பாராத” ஒரு “புதிய” இடத்தில் நடந்திருக்கிறதே என்பது தான் பெரிய கவலையாக இருக்கிறது. அந்த அளவிற்கு சமூகத்தின், ஊடகங்களின் உணர்ச்சி மரத்துப் போய்விட்டிருக்கிறது.

இந்த கோரச் செயலின் பின் இருப்பவர்கள் பற்றி இம்முறை கொஞ்சம் மெதுவாகத் தான் தகவல்கள் வரத்தொடங்கியிருக்கின்றன. அதே “சிமி” இஸ்லாமிய மாணவர் அமைப்பு, அதே லஷ்கர்-ஏ-தொய்பா, அதே HUJI என்கிற ஹர்கத்-உல்-ஜிஹாதி-இஸ்லாமி. “இந்தியன் முஜாஹிதீன்” என்று ஒரு புதிய குழு புறப்பட்டிருக்கிறதாம். அதே மதரசாக்களில் படித்து மதவெறியேற்றப் பட்ட நடுத்தர வயது இளைஞர்கள். ஊர்கள், பெயர்கள், ஆட்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சம் மாறிய அதே ஜிகாதி இஸ்லாமிஸ்ட் தீவிரவாதம். ராஜஸ்தான் காவல்துறை சந்தேத்தின் பேரில் தேடிவரும் நபர் உ.பி குண்டுவெடிப்புகளாகக் கைது செய்யப் பட்டு லக்னோவில் விசாரிக்கப் பட்டு வரும் ஒரு முன்னாள் மதரசா மாணவாரால் ஏற்கனவே கூட்டாளி என்று கூறப்பட்டவர். இவரும் சஹ்ரான்புர் மதரசாவின் முன்னாள் மாணவர் தான். இந்தூரில் இரு மாதங்கள் முன்பு கைது செய்யப் பட்ட 13 ஜிகாதிகளுடனும் தொடர்புடையவர் என்றும் கூறப் படுகிறது.

ஆனால் ஏதோ இந்த ஜிகாதி தீவிரவாதிகளுக்கு சில ஊர்கள், சில ஆட்கள் பேரில் மனஸ்தாபம் இருப்பதால் அங்கு போய் குண்டு வைத்து அப்பாவி மக்களைக் கொல்கிறார்கள் என்பது போன்ற பாமரத் தனத்துடன் இந்த செய்தி அலசப் படுகிறது. ஒன்றுக்கொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ள இந்த நாசவலைக் குழுக்கள் ஒட்டுமொத்த தேசத்திற்கும் எதிராக போர் தொடுக்கிறார்கள் என்ற பிரக்ஞையே இல்லை. இந்த தேசத்தின் மீதும், இதன் ஆதாரமான, ஆன்மாவான இந்து வாழ்க்கை முறைமீதும் மட்டற்ற வெறுப்புக் கொண்டு அவற்றை அழிப்பதற்குக் கங்கணம் கட்டியிருப்பவர்கள் இவர்கள் என்ற விஷயம் சொல்லப் படுவதில்லை. இந்தியாவின் எல்லா இடங்களிலும் இவர்கள் குண்டுவைக்காமலிருப்பதற்கு, அந்த அளவுக்கு ஆள், அம்பு, ஆயுதம், கட்டமைப்பு இல்லை என்ற ஒரே காரணத்தைத் தவிர வேறு ஒன்றுமில்லை என்கிற விஷயம் இன்னும் உறைக்கவில்லை. இவ்வளவு தாக்குதல்கள் நடந்தும் இந்த தேசவிரோத, தேசத்துரோக இஸ்லாமிஸ்ட், ஜிகாதி கும்பல்கள் பற்றிய ஒரு தெளிவான சித்திரத்தை ஏன் அரசும், ஊடகங்களும் மக்களுக்கு வழங்குவதில்லை?

தீவிரவாதிகளின் நோக்கம் அப்பாவி இந்தியர்களைக் கொல்வதல்ல, அதுவும் செவ்வாய்க் கிழமை அனுமன் கோவில் வாசலுக்கு வரும் இந்து பக்தர்களைக் குறிவைத்துக் கொல்வது அல்லவே அல்ல. அதன் நோக்கம் “அமைதியைக் குலைப்பது” என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப் படுகிறது. அதாவது மக்கள் உயிர்போவதைப் பற்றிக் கூடக் கவலைப் படாமல் “அமைதி” காப்பாற்றப் படவேண்டும் என அரசு விரும்புகிறது.

ஒரு குண்டுவெடிப்பு நிகழ்ந்ததும், அதில் ஏற்பட்ட மனித உயிரிழப்பின் வலியை விட, அதன் சோகத்தை விட, ஐயையோ மதக்கலவரம் வந்து விடாமல் இருக்கவேண்டுமே குண்டடி பட்டுச் செத்த மக்களின் உற்றாருக்கு, சமூகத்தினருக்குக் கோபம் வந்து ஏதும் செய்யாமலிருக்க வேண்டுமே என்ற கவலையில் ராணுவத்தை ராஜஸ்தானுக்கு அனுப்புகிறது மத்திய அரசு. ஒரு இரண்டு நாள் துக்கம் அனுஷ்டித்து விட்டு பிறகு தங்கள் உற்றாரின் கோர மரணத்தையும், அந்த நிகழ்வையும் பற்றி சுத்தமாக மறந்து விட்டு தங்கள் வேலையைப் பார்க்கப் போகும் இந்து மனப்போக்கிற்கு “மன உறுதி” (resilience) பட்டம் தவறாமல் ஊடகங்களால் வழங்கப் படுகிறது. மும்பை ரயில் குண்டுவெடிப்புக்கு மறுநாளே சோகத்திலிருந்து மீண்டெழும் அந்த நகரின் “மன உறுதி” பற்றி சிலாகிக்கப்பட்டது (ஜெய்ப்பூர் விஷயத்தில் இரண்டு நாள் தாமதமானாலும், தவறாமல் ஊடகங்கள் இந்த சடங்கை செய்துவிட்டன). ஆனால் குஜராத் கலவரங்களில் பாதிக்கப் பட்ட, மன உறுதி மிக்க முஸ்லிம்களின் “காயங்கள்” “வடுக்கள்” வலிகள்” எல்லாம் அப்படியே ஆறவைக்கப் படாமல் வருடங்கள் கழித்தும், சம்பந்தமில்லாத நேரங்களிலும் மீண்டும் மீண்டும் நினைவு படுத்தப் படும். என்னே ஊடகங்களின் நடுநிலைமை, மதச்சார்பின்மை!

இதற்கு நடுவில் அரசு இதில் பாகிஸ்தான் தலையீடு இருப்பதாக சொல்லியதை அடுத்து, ராஜஸ்தானில் சிதைகள் வெந்து முடிப்பதற்கு முன்பாகவே, அண்டை நாடுகளுடனான உறவு பற்றி சர்ச்சை ஆரம்பித்து விட்டது. ஒரு தொலைக் காட்சி சேனலில் பேசிய வெளியுறவுத்துறை நிபுணர் ஜி.பார்த்தசாரதி, “அண்டை நாடுகளை விடுங்கள். கடந்த 3-4 வருடங்களில் நடந்த எல்லா குண்டுவெடிப்புகளிலும் இந்திய ஜிகாதிகளின் பங்கு தெளிவாக உறுதிசெய்யப் பட்டிருக்கிறது. நாம் அவர்களுக்கு என்ன தண்டனை வழங்கினோம்? இஸ்லாமிஸ்ட் ஜிகாதி தீவிரவாதத்தால் நம்மை விட மிகக் குறைவாக உயிர்களை இழந்த யு.எஸ், யு.கே, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகள் இந்தியாவுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகமிகக் கடுமையான தீவிரவாத எதிர்ப்புச் சட்டங்களை இயற்றியிருக்கின்றன, குற்றவாளிகளைத் தண்டிக்கின்றன. தீவிரவாதத்தை ஒடுக்க என்று தனிப் படைகளையே அமைத்திருக்கின்றன. இது ஒன்றையுமே செய்யாத நாம் புலம்புவதில் என்ன அர்த்தம் இருக்கிறது?” என்று கேட்டார். மிக நியாயமான கேள்வி.

சமீபத்திய குண்டுவெடிப்புகள் அனைத்திலும், பங்களாதேஷ் நாட்டை மையமாகக் கொண்டு இயங்கும் ஹுஜி அமைப்பின் பெயர் முக்கியமாக அடிபடுகிறது. சிட்டகாங் மற்றும் இன்னும் சில நகரங்களில் ஜிகாதி தீவிரவாத முகாம்கள் இயங்குவதை இந்திய அரசே உறுதி செய்திருக்கிறது. இந்தியாவால் உருவாக்கப் பட்ட இந்த சிறிய நாடு இப்போதைய முக்கியமான ஜிகாதி தயாரிப்பு தொழிற்சாலைகளில் ஒன்று. இது போக பங்களாதேஷ் எல்லைப் புற ஊடுருவல் மூலமும், ஆயிரக் கணக்கான திரைமறைவு ஜிகாதிகள் ஏற்கனவே இந்தியாவின் பல நகரங்களில் மையம் கொண்டுள்ளனர். ஜெய்ப்பூர் குண்டுவெடிப்புகளில் இவர்கள் சிலரின் பங்கும் உள்ளதாகக் கூறப் படுகிறது. இவ்வளவு ஆதாரங்கள் இருக்கும்போது ஏன் இந்தியா விமானத் தாக்குதல் நடத்தி பங்களாதேஷில் உள்ள தீவிரவாத முகாம்களை அழிக்கக் கூடாது? ஆற்றாமையுடன் நண்பர் ஒருவர் சொன்னார்: "Sword Fish என்ற படத்தில் ஜான் ட்ரவோல்டாவின் வசனத்தை இங்கே நினைவுகூர்கிறேன் - அவர்கள் இங்கே ஒரு விமானத்தை கடத்தினால் அங்கெ சில விமான நிலையங்கள் அழியவேண்டும். அவர்கள் இங்கே இரண்டு கட்டிடங்களை அழித்தால் நாம் அங்கே சில நகரங்களை அழிக்கவேண்டும்"
ஆப்கானிஸ்தானுக்குள் புகுந்து அழித்த அமெரிக்கப் படைகள் தாலிபான்களைத் துரத்தி அழித்ததையும், 2002ல் நடந்த 9/11 தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு அமெரிக்க மண்ணில் இன்றுவரை ஒரு தீவிரவாதத் தாக்குதல் கூட நடக்கவிலை என்பதையும் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.

உளவுத்துறை மற்றும் பாதுகாப்பு அமைப்புகளின் ரேடார் திரையில் இல்லாத “மென்மையான இலக்கு”களை (soft targets) ஏன் தீவிரவாதிகள் தாக்குகிறார்கள் என்று பரிதாபமாகக் கேட்கிறார்கள். தீவிரவாதிகள் என்ன கேனையர்களா? இத்தகைய இலக்குகள் மீது தேர்ந்தெடுத்து அடிக்கடி தாக்குதல் நடத்துவது அவர்களுக்கு மிஅக் சாதகமான விஷயம் என்கிறார் பாதுகாப்பு நிபுணரும், ஓய்வுபெற்ற “ரா” அதிகாரியுமான பி.ராமன். சிறு நகரங்களில், குறைந்த அளவு ஜிகாதிகளை வைத்து எளிதாக ஒரு குழுவை உருவாக்கி செயல்படுத்துவது மிக எளிது. இந்தியா முழுக்க வர்த்தகம், சுற்றுலா, கல்வி இவற்றுக்குப் பெயர்போன பல சிறு நகரங்கள் உள்ளன என்பதால் இத்தகைய தாக்குதல் விளைவிக்கும் சமூக, பொருளாதார அதிர்ச்சிகளும் கடுமையாகவே இருக்கும்.




எனவே அரசு மிக உறுதியான நடவடிக்கை எடுக்காவிட்டால், உடுமலைப் பேட்டையிலும், உடுப்பியிலும், குண்டூரிலும், நாசிக்கிலும் என எதிர்பாராத இடங்களில் எல்லாம் ஜிகாதிகள் தாக்குதல் நடத்தப் போவது உறுதி. மக்களின் உயிருக்கு உத்தரவாதம் தராத அரசு நீடிப்பதில் அர்த்தமில்லை, அது அகற்றப் படவேண்டும்.

வரும் தேர்தலில் ஜிகாதி தீவிரவாதம் தான் இந்தியாவின் தலையாய பிரசினையாக இருக்கவேண்டும். இருக்குமா? ஜிகாதிகளுக்கு நேர்முக, மறைமுக ஆதரவு அளிக்கும் அரசியல் கட்சிகள் மக்களால் கடுமையாகத் தண்டிக்கப் படுமா? அல்லது வீதிகளில் உடல்சிதறி மடிவது தான் இந்தியரின் விதியா?

Power Gurus and Hindutva : "The Week" story

Here is my letter to The Week, regarding their recent cover story "The Power Gurus" .

Dear Editor,

Whatever maybe the motives behind this cover story, please accept my compliments for such a wide coverage. Your story will serve to highligh the need for Hindu Gurus to be concerned not just about the Hindu religion and spirituality, but also the challenges, pains and aspirations of the Hindu society. Needs that cover politics as well as social reforms. This time around, such "alerts" will not make the Gurus and their followers to move away from the social mobilization, as many in the "secular" side would wish, but will hopefully serve as further impetus to get deeper and broader into it.

The interview with Mata Amritanandamayi is a gem. Thank you for publishing the full text version as well. To a leading question on the difference between Hinduism and Hindutva, her answer ".. selflessly serving one's nation and its people is Hindutva" conveys a divine blessing and reassurance for countless Hindutva activists across the world, including those inside and outside the Sangh Parivar.

The perspective of Koenraad Elst that Hindutva does find very many vibrant experssions and is not just confined to the grand old, elephantine organisation called RSS is very refreshing. RSS leadership should take his harsh criticism in the right sprit, as a doctor's prescription, as Elst, the author of "Decolonizing the Hindu mind" deeply knows the symptoms of the diseases that ail the self alienated Hindu society.

Thanks,
Jataayu

அத்வானி, சானியா அச்சுறுத்தல்கள்: நம் அடிப்படை உரிமைகளுக்கு விடப்பட்டுள்ள சவால்

இந்த வாரம் இந்தியாவின் அடிப்படை ஜனநாயக உரிமைகளுக்கும், சுதந்திரத்திற்கும் இரண்டு பெரிய அச்சுறுத்தல்கள் வந்திருக்கின்றன.

பா.ஜ.க தலைவர் அத்வானி உள்நாட்டு பாதுகாப்பு, தீவிரவாதத்தை நேர்கொள்வதில் இப்போதைய அரசின் தோல்விகள் இவற்றை முன்னிறுத்தி நாடு முழுவதும் 13 இடங்களில் பேரணிகள் நடத்தப் போவதாக அறிவித்திருந்தார். இந்நிலையில் தாவூத் இப்ராகிம் உள்ளிட்ட இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகளிடமிருந்து தற்கொலைப் படைத் தாக்குதல்கள் உள்ளிட்ட பல விதங்களிலும் அவரது உயிருக்கும், குஜராத் முதல்வர் நரேந்திர மோடி உயிருக்கும் ஆபத்து இருப்பதாக தேசிய பாதுகாப்பு ஆலோசகர் நாராயணன் அறிவித்தார். இது வழக்கமான எச்சரிக்கை மட்டுமல்ல, உளவுத்துறையால் உறுதி செய்யப்பட்ட தகவல் என்பதால் பா.ஜக இந்தப் பேரணிகளை தீவிர மறுபரிசீலனை செய்யவேண்டும், தேவைப்பட்டால் ரத்து செய்யவும் வேண்டும் என்று எடுத்துரைக்கப் பட்டது. மோடி மற்றும் அத்வானிக்கு அளிக்கப் படும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் பலப்படுத்தப் படும் என்றும் செய்திகள் கூறுகின்றன.

அரசுத்துறையின் தகவல்கள் உண்மையாகவே இருக்க வேண்டும். பாஜக பேரணியை மத்திய அரசு குலைக்கப் பார்க்கிறது என்று சில கட்சித் தலைகள் பேசும் அற்ப அரசியலை ஒதுக்கி விடலாம். ஆனால் இதன் மூலம் அத்வானி மேற்கொண்டிருக்கும் பிரசாரம் எந்த அளவுக்கு அத்தியாவசியமானது, உண்மையானது என்பது நிரூபிக்கப் பட்டு விட்டது. இந்த தேசத்தின் இறையாண்மை, சுதந்திரம், முன்னேற்றம் இவற்றின் மீது விடாமல் போர்தொடுத்து வரும் ஜிகாதி தீவிரவாதத்தை எதிர்த்து பிரசாரம் செய்வது என்பதே அபாயகரமான செயலாக ஆகிவிட்டிருக்கிறது. அதுவும், நாட்டின் எதிர்க்கட்சித் தலைவருக்கே இந்த நிலைமை என்றால் சாதாரண மக்கள் என்ன செய்ய முடியும்?

முட்டாள் தனத்திற்காக ஒரு சாராரால் கேலிசெய்யப் பட்டாலும் “நாம் அவர்களை சாம்பலாக்குவோம்” (We will smoke ‘em out) என்று தீவிரவாதிகளுக்கு முஷ்டியை மடக்கிக் காட்டி அதைச் செய்தும் காட்டும் கௌபாய் ஜார்ஜ் புஷ் போன்ற துணிவும், உறுதியும் வாய்ந்த அரசியல் தலைமை நமக்கு வாய்க்கவில்லை தான். அதற்காக விதியை நொந்துகொள்வோம். ஆனால் இந்த பலகட்சி, பல கொள்கை ஜனநாயக நாட்டில், ஜிகாதி தீவிரவாதத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்ச்சியை மக்களிடையே உண்டாக்கி, அதை ஒரு அரசியல், தேர்தல் பிரசினையாக்குவதற்குக் கூட முதல் கட்டத்திலேயே முட்டுக்கட்டை போடும் அளவுக்கு இந்த தீவிரவாத வலைப்பின்னலின் ஊடுருவல் இருக்கிறது என்பது வெட்கக் கேடான விஷயம்.

இந்திய விளையாட்டு ரசிகர்கள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்திருந்த “பெங்களூர் ஓபன்” போட்டிகளில் விளையாடப் போவதில்லை என்று டென்னிஸ் இளம்புயல் சானியா மிர்சா அறிவித்து ஒரு பெரிய குண்டைப் போட்டிருக்கிறார். இது மட்டுமல்ல, இனிமேல் இந்தியாவுக்காக வெளிநாடுகளில் விளையாடுவேன், இந்தியாவில் எங்குமே தைரியமாக விளையாடுவதற்கான சூழல் இல்லை என்றும் கூறியிருக்கிறார்.

டென்னிஸ் வீராங்கனைகளுக்கே உரிய கச்சிதமான பாவாடையை அவர் அணிவது இஸ்லாமுக்கு எதிரானது என்று லக்னோவிலிருந்து லாலாபேட்டை வரை ஒரு முல்லா, மௌல்வி விடாமல் பிரசாரம் செய்து முடித்தாயிற்று. இந்த “ஹராமை” அவர் தொடர்ந்து செய்து வருவதற்கு எதிராக பல ஃபத்வாக்களும் விடப் பட்டிருக்கின்றன. அவர் போகுமிடங்களில் எல்லாம் இது பற்றிக் கேள்விகள் கேட்கப் பட்டு அவரை சங்கடத்திலும், அசௌகரியத்திலும் ஆழ்த்துகிறார்கள். இது போதாதென்று ஹைதராபத் மசூதி ஒன்றின் பின்னணியில் அவர் ஒரு விளம்பரப் படத்தில் நடித்தார் என்பதற்காக அவர் மீது வழக்குகள், மிரட்டல்கள். (அந்தப் புகைப் படத்தைப் பார்த்தால் அதில் மசூதி எங்கோ தூரத்தில் இருக்கிறது - அதற்கே இந்தக் கூப்பாடு). இந்த முரடர்கள் விளையாட்டு மைதானத்தில் வந்து ஏதாவது பைப் குண்டுகளை வீசி எறிந்து விட்டால் என்ன செய்வது என்று சானியா உண்மையிலேயே கவலைப் படுவதாகத் தெரிகிறது.

இத்தனைக்கும் சாதாரண முஸ்லீம்கள் சானியா போன்று ஒரு துடிப்பான, அழகான விளையாட்டு வீராங்கனையை தங்கள் ‘icon” ஆக நினைப்பதில் பெருமைப் படுகிறார்கள். பல முஸ்லீம் கடைகள், வாகனங்கள், நிறுவனங்களில் அவரது குறுகுறு எழில்முகத்தை ப்ளோ அப்களில் பார்க்கிறேன். இத்தகைய வெகுஜன அங்கீகரித்தல்கள் தரும் தைரியத்தை விட சில முட்டாள் முல்லாக்களின் பயமுறுத்தல்களும், அவற்றை நிறைவேற்றும் தீவிரவாத குழுக்களும் ஒரு உலகத்தரம் வாய்ந்த வீராங்கனையை முடக்கிப் போடும், நசுக்கும் அவலம் இந்த நாட்டில் நிகழ்கிறது.

அயன் ராண்ட் தமது Atlas Shrugged நூலில் ஒரு சுவாரசியமான கற்பனையை முன்வைக்கிறார். திறமைசாலிகள், சாதனையாளர்கள், பெரும் கனவுகளைக் காண்பவர்கள் (dreamers of dreams) தங்கள் திறனும் ஊக்கமும் முடக்கப் படும் சூழலில், அதை எதிர்த்து வேலை நிறுத்தம் செய்தால் என்ன ஆகும் என்று. சாதனையாளர்களை நசுக்கும் தேசம் அவர்களால் புறக்கணிக்கப் பட்டு, பாழ்படும்.

நேற்று பிப்ரவரி-6 புதன் அன்று ஜபல்பூரில் அத்வானியின் முதல் பேரணி நடந்து முடிந்திருக்கிறது. பாராளுமன்ற தாக்குதல் குற்றவாளி அப்சலை ஏன் இன்னும் தூக்கில் போடவில்லை என்பது உள்ளிட்ட பல கேள்விகளோடு இந்தப் பிரசாரம் தொடங்கியிருக்கிறது. அத்வானியின் அனைத்துப் பேரணிகளும் சில தேதி மாற்றங்களுடன் முன்பு அறிவிக்கப் பட்ட படியே திட்டமிட்ட எல்லா இடங்களில் நடைபெறும் என்ற அறிவிப்பு இந்த இருளில் ஒரு ஒளிக்கீற்றாக வந்திருக்கிறது.

இதே போன்று சானியாவும் தன் முடிவை மாற்றிக் கொள்வாரா? சானியாவின் உரிமைகள் நிலைநாட்டப் படுவது இந்த சுதந்திர நாட்டின் முதன்மையான கடமை.

Maharishi attains Maha samadhi - A Tribute & some thoughts

Maharishi Mahesh Yogi has attained Maha samadhi at the age of 91. He was a great soul and one of the greatest Yogis of this era, who brought Yoga, meditation and Hindu spirituality on the world stage. Particularly to the west, particularly at a time when the west was heading towards moral and spiritual degeneration. He was truly a pioneer to the many globe trotting Hindu spritual Masters and Gurus of today.

Born "Mahesh Prasad Varma" in the ywar 1911 in Jabalpur, Madhya Pradesh, he became a close disciple of Swami Brahmananda Saraswati, the then Shankaracharya of Jyotirmath, Badrinath, a Guru well respected all over North India at that time. Upon his Guru's passing away, Mahesh became his spirtual heir and started teaching what is now known as "Transcendental Meditation" (TM). Millions of aspritants and Sadhaks all over the world have benefitted from this practice.

Credited as the author of more than 16 books, including commentaries of the Bhagavad Gita and some portions of the Vedas, Maharishi expanded his work to include many aspects of Vedic teachings. He also established universities, townships and many organizations towards this end.

In an act that is truly a hallmark of great Yogis, On January 11, 2008, he announced his retirement from his normal activities: "Invincibility is irreversibly established in the world. My work is done. My designated duty to Guru Dev is fulfilled." He resolved to use all his remaining time to complete his commentary on the Veda. He passed away less than a month later.

Humble Pranams to the glorious memory of Maharishi.

Something that is very saddening is NOT Maharishi's passing away, he lived a very fulfilling life of 91 years, but the way the media (both the Indian and western) portrayal at this time - Ignoring all the great contributions, but harping on silly controversies that surrounded him.

The New York Times : Maharishi Mahesh Yogi, Spiritual Leader, Dies
The Times of India: Maharishi Mahesh Yogi, guru to the Beatles, dies
In line with TOI, *all* Indian newspapers have "Beatles Guru" in their headlines.

The only fitting tributes, are an aricle by Dr. Deepak Chopra and the IndiaTimes Pay your tributes page.

An insightful comment from a good friend of mine -

"... While the results of his techniques could be a subjective experience, as most such spiritual exercises always are, he was the first who showed the world glimpses of what Yoga could achieve if one had a serious bent towards it for which he had given a simple technique to start with. It would be entirely naïve to believe that one would become a Rishi by chanting a mantra for twenty minutes twice a day, but that seemed to have been the expectation of those who were disappointed by trying his techniques. I have personally seen and experienced the sharpening of certain human faculties as one learned some of what he called as advanced techniques. He proved with clinical results as well so many beneficiary factors of his techniques.

Yes, he seemed to have gone overboard on quite a fewoccasions, but then he had so much of positive contribution to the world of Indian Spirituality which make one feel sad that he would be remembered today as the Guru of Beatles, who hardly even acquired any level of mental maturity after being personally acquainted with him, other than create some of their best songs in that period ofassociation.

What makes me feel sadder is not the negligence of the Western Media or how they caricatured him. It is the negligence of our own people of whose spiritual legacy he was an exponent of. What a tragedy!"

Arundhati Roy's article on Genocide - some comments

My response to the article Listening To Grasshoppers by Arundhati Roy in Outlook Magazine, 4-Feb-08 issue.

That was a long and frustrating article by the erudite Arundhati Roy in a crisp and gripping language. But I wish the article also contained more truthfulness, honesty, neutrality, non-suppression of already known material and other such qualities as well.

It starts with her repeating the totally discredited theory of Nazi-ness of Hindutva based on 2-3 quotes from the obsolete and disowned “We, our nationhood defined” by Guru Golwalkar of the 1940s fame. These quotes were analyzed in-depth by Dr. Koenrad Elst in a detailed essay “Was Guru Golwalkar a Nazi?” in his book “The Saffron Swastika” and found echoing just the popular sentiments of the prevailing time and nothing more.. In fact the Communist praise at that time, for Hitler and Nazis would far outnumber these 3 quotes and will fill up a year worth of Outlook Issues! Will Ms. Arundhati call the CPI-M formed in the “mould of Nazis”, when there is a far stronger case for that??

Her listing of various RSS outfits among extension plans of its “evil ideology” will only evoke ridicule. The organizations like Vidya Bharati and Vanvasi Kalyan Ashram have been cited as glaring examples of selfless services even by the adversaries of RSS!

She goes all over the world to evoke heart rendering tales of genocide and destruction – from Ottoman Empire to 15th century butchering of Native Americans by the armies of Columbus to Africa to Australia. Very Good. Admirable.

But she miraculously forgets everything about the centuries of genocide that happened in her own country, her own backyard. The genocide of Hindus at the hands of Muslim aggressors and invaders. A genocide invoked by Will Durant in his “Story of Civilizations” in such strong words - “"...the Islamic conquest of India is probably the bloodiest story in history. It is a discouraging tale, for its evident moral is that civilization is a precious good, whose delicate complex order and freedom can at any moment be overthrown by barbarians invading from without and multiplying from within." A genocide, the very thought of which makes V.S.Naipaul call India as “wounded civilization”.

Let’s pardon the lady for her memory lapse about the medieval history. A good half of her article is devoted to the 2002 Gujarat riots (I seriously pity her struggling hard to fit the official UN “definition” of genocide to these grievous incidents), while she mentions the bigger, 1984 genocide of Sikhs by Congress goons in passing.. Great. But, what about the genocide and large scale displacement of Hindus of Kashmir valley that took place in between these 2 incidents? According to the official govt. figures there are about 5 lakh Hindus displaced from the Kashmir valley since 1990. An undisputed act of ethnic cleansing punctuated by the mass murders of Sangrampora, Jagatsingpura, Wandhama and Nandimarg (2003). The lady does not utter a single word about this. Her only usage of the word “Hindu” is to denote murderers and perpetrators of crimes.

Arundhati, is your heart so harsh, is your intellect so numb, and is your loyalty so dubious that you do not remember to mention even one event in history where Hindus are the victims?

Towards the end of the essay, you say, “Perhaps these many million Constraining Ghosts of the Past wonder what advice Gandhi would have given the Indians of the Americas, the slaves of Africa, the Tasmanians, the Herero, the Hottentots, the Armenians, the Jews of Germany, the Muslims of Gujarat…”

Don’t the Hindu victims of Bangladesh, Pakistan, Kashmir, Fuji and other places even merit as one of the many items in such a customary list?

What have the Hindus done to you, Arundhati?

Hailing Indira killers as martyrs - Please, someone condemn SGPC

News item "Indira killers are martyrs, says SGPC" in TOI today. http://timesofindia.indiatimes.com/India/Indira_killers_are_martyrs_says_SGPC/articleshow/2679313.cms
A highly condemnable, criminal and anti-national act by SGPC.

But it is evident that media is totally playing down on this news without giving adequate coverage. It appeared as a small news item in page 6 or 7 of Times of India today. BJP and the Hindutva groups are observing deathly silence. Congress is so numb to even dare a rebuttal - it probably does not want to antogonise Sikhs at this point, with Paaji Manmohan Singh at the helm.

Media deliberately and consciously avoids showing Sikh religious leadership in bad light even when it is involved in such an act.

Remember how media kept harping on the passing comment of another Vedanti, Mr. Ram Vilas Vedanti of Varanasi a few months ago? The one abt cutting Karunanidhi's toungue, as a punishment against TN CM's insult on Sri Rama. This was a simple intimidation by some lower rank individual in the VHP and the media trumpeted it as an example of "Hindu intolerance" for a long time, in spite of Vedanti retreating from it!

This act of SGPC, the highest body of Sikhs legmitises and sanctifies the killers of a former PM thru a religious ceremony, aimed at sowing the seeds of terrorism and separatism.

Super-appeasement of the Sikh fundamentalism by the media and all political parties, including the "anti-appeasement" BJP! This is a very, very dangerous precedent.

Please, someone condemn SGPC.

What Actually Happened in Orissa?

Here is an account of the Orissa incidents that I received from Sri. Ashok Sahu, IPS (Retd), Former Inspector General of Police. He is a valiant officer who fought insurgets in north east while at service and is an expert on Naxal groups, North east insurgency and Church-terrorist nexus.

Facts on 'Clashes among Christian Missionaries and the Tribals in Kandhamal District of Orissa'.

Reports of communal violence involving the converted Christians led by the Missionaries on one hand and the Tribals on the other, in Kandhamal District of Orissa by the media since 25 th December 2007 are vastly distorted and motivated which in public interest need beclarified much before the national image is tarnished before thegeneral public and the international community. The whole series of incidents started from unprovoked and preplanned attack on Vedanta Keshari Swami Laxmanananda Saraswati who was visiting his disciples in Darsingbadi village in Kandhmal District on 24 th December.

Swamiji, 82 years old has been working relentlessly in the District since 1967 to protect the local population where more than 75% are below thepoverty line and are not literate. He has opened schools and hostels, hospitals and temples to protect mainly the tribals and the down-trodden from the clutches of Missionaries who are operating with massive fund from foreign countries and pumped into NGOs in disguisedoperations to convert the local tribals into Christianity.

Chief of such NGOs is one 'WORLD VISION' patronized by one Mr. RadhakantaNayak, a local of Darsingbadi village from 'Pana' community but later got converted to Christianity. He happens to be an employee of the State Government promoted to the IAS and retired, and now a Member in the Rajya Sabha. His henchmen were the assailants who attacked Swamiji on 24 th December.

Meanwhile, the Kui tribals among the Kandhs in the District were agitating on the conspiracy by Mr. Nayak who is engineering forgetting a Presidential notification under the provisions of the Constitution, to get his 'Pana' community, who are scheduled castes relisted as scheduled tribe along with the Kui on the ground that the former also speak the Kui dialect. Various reservation facilities to which scheduled tribes are entitled are not available to persons converted to Christianity.

On hearing the assault news on Swamiji, the already agitated Kui community reacted and protested through out the district against the 'Pana' community converted to Christianity. Interestingly, the Maoist (Naxalites) activists in the district arealso mostly from among the recent converts to Christianity. Among 47 Maoists arrested in connection with recent burning of villages inhabited by Hindus ( Brahmanigaon, Jhinjiriguda, Katingia, and Godapur) as a counter to attacks by tribals on the Churches, 20 guns have been recovered by the security forces from them.

It is evidentthat the Maoists and the Church are hands in glove with each other to spread fratricidal killings and clashes among the tribals which is evident also from incidents in Karbi-Anglong and North Cachar Hills districts in Asaam. Conversions of poor tribal villagers are being conducted on gun point and by spreading terrorism.

While in active government service Mr. Radhakanta Nayak IAS (Retd.) and Mr. John Nayak IPS (Retd.) both converted Christians were instruments of the Church to proselytize the poor and illiterate'Pana' and tribal communities in Kandhamal district of Orissa. Under guise of NGOs thousands of dollars are pumped into the country for conversion of tribals in Jharkhand, Chhatisgarh, Madhya Pradesh,Orissa, Andhra Pradesh and the North-East.



Taking advantage of the poverty and lack of education, thousands have been converted who are also being trained for separatist movements like NSCN in Nagaland and Maoist insurgency in the aforesaid states. This trend is more pronounced since 1970 which is evident from the census reports till 2001. In Kandhamal District alone the Christian population hasincreased from 6% in 1970 to 27% in 2001, despite an Act enacted by Orissa Legislature in 1967 to prevent conversion by allurement,coercion, bribery and cheating.

Swamiji has been fighting a lone battle by making the tribal district his home for last 40 years, who has been targeted by the Church to finish him off. Earlier to the recent attack, there were two other lethal attacks on Swamiji in 1971 and 1995. Since then the government has provided armed protection to Swamiji. Inspite of that, he was attacked by armed assailants on 24 December 2007 in which he and his driver and armed security personnel were seriously injured and hospitalized in Cuttack Medical College Hospital.

Hence, the recent clashes manifest the various ramificationsof the socio-economic, political and cultural tribal issues and the deep-rooted conspiracy by the Church to destabilize our society and our economy . Let the Nation awake and protect our tribal brethren and the national media stop distorting the facts.

Ashok Sahu, IPS (Retd.),
Former Ispector General of Police.

Orissa Burning - NDTV Coverage of recent Orissa happenings

Taslima, Gujrat, freedom, secularists… and shame

When the Islamist cowards were buring Kolkata from the bylanes last week, crying for the expulsion of Taslima Nasreen, with the hapless Leflist government unable to control them, I had suggested that Gujrat, the Indian state that stands for growth, freedom and liberty should voluntarily welcome her and offer her residence and protection. I had requested some of my friends in the BJP to take this suggestion to Narendra Modi, Gujrat CM.

With the news of central government lodging the Bengali writer in “undisclosed locations” and the shocking rumors of the government asking her to leave the country trickling in, Narendra Modi has welcomed her to Gujrat in a public meeting yesterday, in his first election meeting. I am only too happy to know this.

Kudos to him. Modi, you have made India proud. You have made us feel that we are indeed the land of the free and home of the brave.

"If the Centre lacks the courage to give security to her, then I have the courage. Send Taslima to Gujarat. The youngsters of Gujarat are keen to provide security to her."

"Bangladeshis are staying in lanes and bylanes of this country but no one is ready to evacuate them. Taslima, who is a writer exercising freedom of expression, is being harassed by fundamentalists."

.. She is a woman who is fighting for the truth. By giving her protection, the government should have set an example of the glorious tradition of India."

Well said, Narendra bhai. Taslima, the writer not only stands for staunch feminism, free thinking and her bold statements against Islamic fundamentalists in literary prose, but also for daring to expose the untold atrocities against Hindu minorities by the Muslim fundamentalists of Bangladesh, the fundamentalists in the government, politics and society. In that sense, she is also a brave champion of Hindu human rights.

The Leftists and the pseudo secularists of this nation stand exposed in their ugly nakedness, when they surrender the spirit of freedom and liberty to the bullying of law breaking Muslim mobs and rowdyism. What a shame! The shame is manifold than Taslima’s anguish in ‘Lajja’ when Niranjan’s family helplessly moves out of Bangladesh into India.

A hundred years ago, Sri Aurobindo wrote,

"The idea that by encouraging Mohmmedan rowdyism, the present agitation may be put down, is preposterous; and those who cherish this notion forget that the bully is neither the strongest nor the bravest of men; and that because the self-restraint of the Hindu, miscalled cowardice, has been a prominent feature of his national character, he is absolutely incapable of striking straight and striking hard when any sacred situation demands this."

(Aurobindo, september 4 1906, Bande Mataram)

Has anything changed? Same rowdyism. Same reaction from the spineless secularists.

What really has Taslima done to derive such anger from Muslims? She has not written anything offensive or insulting against that holy camel of Islamists, their Prophet or their holy Q Book. She has even spoken against stereotyping of Islamic scriptures as anti-women, calling for reinterpretation of Quran verses.

It was her courage to expose the institutionalized Islamic cruelty against Hindus in Bangladesh that earned her fatwas that demanded her head. This very expose was labeled as “anti-Islamic stand”. And the likes of her heart-rendering account of chilling acts of Islamic cruelty in “The Bangla Crescent” (A docu film by Mayank Jain) - “12 year old Gauri was raped in front of her mother, and then the mother was raped in front of Gauri, again and again..”

So, what are *Indian Muslims* protesting against her for?? That, she exposed the true face of an Islamic society and government in dealing with the minorities, in *Bangladesh*? And what are the political parties in India supporting these zealots' demands for?

Sitaram Yechury has accused BJP of “double standards” in the cases of Taslima and MF Husain. The nasuating debates about “freedom of expression” applied to both cases makes one puke. This, after Taslima herself quoting Husain’s safety and well being as a counter example against what is happening in her case!

Husain depicted the images of Hindu Gods and Goddesses in nude and sexually perverted ways that will quality as offensive in the eyes of any neutral observer. He justified this in the name of Artistic freedom (which, I think is subtly different from “freedom of speech” that relates to facts and realities of life, not just art)… and here too he was not honest, as he depicted Islamic women in a fully clothed and “dignified” manner. When questioned about this, he chose to mock at the criticism and refused to accept his hurting of Hindu sentiments.

But for one small scale attack on one of Husain’s studios, all that the Hindu activists (and numerous simple Hindu individuals, not connected to any groups) have done is to file cases against him in various courts in India. And the courts have admitted all these cases, as they are credible under various sections of Indian laws. In what better dignified manner can civilized people register their protest in a democratic nation?

But the “brave” Husain, anticipating long drawn legal battles where his “artistic freedom” will be scrutinized, does not want to return to India from UK. He makes long faces in public and laments about the “treatment” meted out to an Artist of his caliber in his homeland. And our secularist friends want Hindus to *withdraw* all the cases *voluntarily* so that the offending artist is spared from the legal proceedings, unconditionally. The never-hesitating-to-bow-to-Muslim-mobs secularist friends!

What an unbiased, neutral and impeccably honest secularist yardstick !

Now pray, tell me, who has “double standards” here? The Hindu activists or the secular brigade? Who should hang their heads in shame?

Burk-E-Albani : Islamic Kamadhenu?

I stumbled upon this interesting piece of art while searching for original oleographs published by Raja Ravi Varma Press -



Is this the representation of the horse Harak, climbing which prophet mohammed is supposed to have visited different worlds? Or some other motif mentioned in Islamic books?

I am amazed at the ease with this artist from Southern India (not Ravi Varma, some other artist) has blended motifs and icons from different cultures and religions.

Arrogance, Thy name is Karunanidhi!

It is not new for the Tamil Nadu Chief Minister to hate-speak and hurt religious Hindus. But his speech at the recent DMK convention in Erode is a new chapter in his continuing saga of hatred against the Hindu religion.

“We will explore alternative channels, preventing damages to the Ramar's Bridge” - this assurance by the Central government to the Supreme Court has chafed him greatly. He is more interested in getting the Ramar Bridge demolished than completing the Sethusamudram project. That’s what makes him angry at the very hint of exploring alternative channels. But, is there any use by this anger?

At the centre, the Congress is vote fearing, and so the nagging "repeal of support" has become worthless. That’s why the Centre so explicitly declared its reverence for Rama in the Supreme Court and also asked for three months of time to explore an alternate way. In the said function the Chief minister declared "they are gaming with us hoping that the people would accept these foolish, dumb, and idiotic religious sentiments by dragging Rama's name....to defeat the presently-affecting-us, darkening in future conspiracy I place before you this resolution” speaking thus, conveyed in the resolution "the central government fearing the communal groups.... must not yield to the attempts to stop Sethusamudram project".

What use such a call has? Haven’t the Congress and the central government already started resorting to the “foolish, dumb and idiotic religious sentiments”? Even the Central law minister has remarked, “Rama is a part and parcel of Indian culture. It is not the matter to be disputed. Existence of Rama cannot be doubted. As Himalaya is Himalaya, Ganges is Ganges, Rama is Rama! No need to prove this.”

The central government filed an affidavit “Ramayana is sacred; the government fully respects all religions, and, in this case, the Hindu religion”.

Therefore, the “conspiracy” that the CM warns about has got sanctioned by the central government. The Central government has come forward to “darken the future”. Despite these, why the CM has to support this central government? Why the DMK ministers still hold posts in the government that darkens the future? How can the DMK rule in Tamil Nadu with the support of Congress that ally with the “conspirators”? Is it not betraying ‘Periyar’?

Isn’t it absolutely necessary for the DMK to quit the central government, withdraw support to it, and even reject the support availed from the Congress in Tamil Nadu, to defeat this conspiracy? Why is the CM not determined to do this? What else can be the reason for this, other than the power-hunger?

By not opposing the central government, which voluntarily got eligible to be added in his list of people he described as "frauds, cunning jackals" - is he a supporter of frauds? Is he the patron of cunning jackals? The CM, who never hesitates for a moment to sacrifice Periyar’s ideology for the sake of power for himself and his family members, displays his courage with just rants. “Bravery only in words” indeed! The lust for power held by him and his family members blocks him to anger at the central government. Poor man, whom can he direct his anger at? There they are, the Hindu beliefs, always.

In his outrage, the CM has spewed venom using the Tamil singular phrases indicative of disrespect, “Who is this Raman? In which engineering college did he study to become an Engineer? When did he build that bridge? Is there any evidence?” Hatred filled, he has, in reality, blabbered, thinking that he is talking smart.
Common sense will infer that “Rama built the bridge” does not mean that Rama actually put stones one over the other and built it with his own hands. When we say, “An emperor built a temple” or “created sculptures”, does that mean he actually chiseled the stones with his hands? All it means is that on his command, or at his desire, craftsmen completed those works. But, those works are not known by the names of the sculptors involved, but are renowned only by the names of the kings.

Same applies to Rama’s Bridge. The CM only knows insulting Ramayana, but he never misses to make mistakes while quoting from the epic (I had pointed these on several earlier occasions too). It was the king of the oceans, Samudra Raja, who guided Rama in making the bridge. It is he who also suggested the name of the expert Nala. “Nala is the expert son of divine craftsman Vishwakarma; bestowed with divine powers and knowledge of the profession from his father; He came forward and requested Sugriva, ‘O great among Vanaras, let the materials be collected for the construction of the bridge’.

Vanaras spread out to collect the materials requested by Nala. (“Vanaras” do not mean what the English word “monkey” means; they are not monkeys. As per Valmiki Ramayana, they are great warriors; learned men; built palaces and lived in the city). “With the help of Vanaras, boulders are made, trees were uprooted and brought. Trees, boulders and other such material were all brought to the seashore. To keep the boulders upright during the construction of the bridge, strong ropes were used. As per Nala’s command, Vanaras worked swiftly, pushing the boulders into the ocean and placing the wood over them. The constructed bridge resembled that of the galaxy of stars on the celestial sky. From the sky the bridge looked like the parting that splits a lady’s longhair into two parts, on which the Vanaras and others climbed and crossed the ocean”.

These are the details found in Valmiki Ramayana. Wishing to make a smart talk, the blabbering chief minister, could at least have asked a little more sensible question, “In which Engineering college did Nala study?” If thus asked, our answer would be “Nala learnt it from his father and he was renowned as an expert in his field”.

Let that be aside. The CM, who asks, “in which Engineering college did Rama study to build the bridge?” would ask similar questions about some other identical beliefs?

“They say that the legendary lady Kannagi plucked out one of her breast and threw it to burn the city of Madurai. Will the CM ask, “In which college did she study that technique? Was it biology or a bomb making art?” We won’t question it, because we accept that Kannagi showed the power of chastity.

The CM wrote commentary for the ancient Tamil grammar treatise Tholkappiyam. Will he ask, “In which college did Tholkappiyar study grammar? Who taught grammar to the one considered as the very originator of Tamil grammar?”. We won’t question it, because we understand that there lived great sages in ancient times, endowed with wisdom and expertise that might not be comprehensible to our limited knowledge.

“It is said that Thiruvalluvar authored the Thirukkural. Where did he learn the methods of composing poetry? Where did he learn Tamil? Where did he learn the philosophical querying known as philosophy?” will the CM ask such questions? We won’t question, because we know that Thiruvalluvar is a divine blessed saint.

Ok. Leave these aside. Has the CM questioning the existence of Rama, ever made even a minor comment about the beliefs of other religions, even by a slip of tongue?

Has the CM spoken anything about the much revered hair of Prophet Mohammed that is claimed to be present in the Hazratbal Mosque of Kashmir? Will he ask, “How do you know it is the hair of Mohammed? What is the evidence?” We won’t question it, because we have learnt to respect the beliefs of other religions; and we believe that speaking insolently about sages revered by people of other religions is a crass and mean act.

“It is said that Jesus Christ died at the cross and then came alive. In which laboratory did he learn that art? Or the one who brought him alive, through which scientific research did he learn this medical procedure? Is there evidence?” Will the CM ask these questions? We won’t question this, because we know it is barbaric to abuse the messiahs and beliefs of other religions.

Why to go this extent? "The ochre Buddha wore was yellow in color, that is why I always wear this yellow shawl" is one of the reasons the CM gave for his yellow effectualness. “What is the evidence to prove that Buddha’s garments were yellow? Were did he dye his garment?” will the CM ask these questions? We wont ask these questions, because we feel that it is utter stupidity to make such dim-witted comments about Avatars, the human manifestations of the Divine.

The big evidence that the CM shows is the Nehru’s remark that Ramayana is a myth. Any opinions by atheists, Nehru included, on Ramayana or Hindu beliefs do not qualify to become pronounced judgments on the subject.

It appears that the CM considers Nehru’s words as sacred lore, err.. pardon.., ‘Periyar’ lore - what does he have to say about another opinion of Nehru? When Nehru rubbished DMK as “nonsense” in one word, why did the DMK cadre conduct a big struggle? When Nehru himself has pronounced the judgment, where is the case for appeal? Shouldn’t they just accept themselves as “nonsense”?

The CM talks erratically about the beliefs of Hindu religion only. Because his decisive opinion is that Hindus are all gullible idiots. If not so, will he dare to tirade so abusively about the Purushottama worshipped by crores of people?

Money induced pride, power induced madness, political-fame induced arrogance - when all these come together in a person, his mouth will speak like this. This speaker of Rama’s engineering qualification, on what qualifications, hold the office of the Chief Minister? By the votes of the people; the very same three fourths who worship Rama as the Divine manifestation.

“I don’t want these votes, I don’t want at all the votes of the fools who think Rama is Divine!”, Will the CM declare? Does it matter? We shall declare it. It will be an utterly shameful act if Hindus who worship Rama and other Divinities vote for him and the party that he associates with.

-------------------------------------------------------------------------------------------
This is the editorial by Sri. Cho Ramaswamy in the Tamil Weekly Tughlak, 20-Sep-2007
(Reproduced at
http://aanipidunganum.blogspot.com/2007/09/saturday.html)

Translated by
Bliss (bliss192@gmail.com) &
Jataayu (http://jataayu.blogspot.com)
-------------------------------------------------------------------------------------------